تحميل رواية «غرام نمر الصعيد» PDF
بقلم نرمين حمدي
جارٍ تجهيز التحميل... برجاء الانتظار
سيظهر زر التحميل خلال 10 ثانية
جارٍ توليد الملف...
التحويل يتم بالكامل داخل متصفحك — لا يُرفع أي شيء للسيرفر.
اختر مجموعة الفصول للتحميل (كل ملف حتى 10 فصول)
عن الرواية
غرام: اتجوزوا إزاي يا بابا وأنا مخطوبة لواحد تاني وبحبه وهو كمان بيحبني وفرحنا كمان أسبوع. صابر: وإنتي عايزاني أقول ليونس بيه النمر؟ لأ، إنتي عايزة تدفنيني بالحياة. غرام: يا بابا كفاية خوف بقى، أنا مش هتجوز غير أدهم اللي هو ابن أخوك لو حضرتك ناسي، ولو خايف تقول ليونس بيه أقوله أنا. صابر ضربها بالقلم: اللي بقوله أنا هو اللي هيتنفذ، ما هو أدهم بتاعك ده مش هينقذنا لو يونس بيه زعل، وإنتي عارفة يعني إيه زعل حد من بيت النمر، أسياد البلد اللي إحنا متحامين في ضلهم. غرام بعياط: يوووه، أنا زهقت، هما عشان...
رواية غرام نمر الصعيد الفصل الحادي والعشرون 21 - بقلم نرمين حمدي
الصور وصلت على موبايلاتهم كلهم.
الكل بقى باصص في الصور ومصدوم.
ليقف يونس بغضب شديد، يمسك ورد من شعرها ويضع الموبايل قدامها:
"آآآآآآآآآآآآي دييييي آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآلآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآلآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآلآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ
رواية غرام نمر الصعيد الفصل الثاني والعشرون 22 - بقلم نرمين حمدي
عدت الأيام وزين بيحاول يصالح همس بس هي منشفه دماغها.
ورد وسيف بيحاولوا يتأقلموا مع الوضع الجديد.
غرام ويونس في دنيا ما يعلم بيها إلا ربنا.
***
همس كانت في المطبخ بتعمل قهوة.
فدخلت عليها فريدة.
فريدة بخبث: والله أنا يا همس كل يوم بتعلم منك حاجة جديدة.
همس: حاجة إيه دي يا فريدة؟
فريدة: أصل يعني ما شاء الله عليكي، جوزك لسه خاينك، أقصد يعني كذب عليكي، وإنتي واقفة تعمليله قهوة. يوووه بقي، أنا همشي أحسن لو قعدت لساني هيقول حاجات كتير.
همس: استني يا فريدة، قولي كل اللي عندك.
فريدة بخبث: لا لا، أنا مش عايز اكي تكرهي زين خلاص، اللي فات مات.
همس: يا فريدة قولي بقي، أنا مش مستحملة.
فريدة: يوه يا همس، يا ريتني ما جيت، يا ربي... بصراحة كدا، ورد وزين بيحبوا بعض من زمان أوي، حتى بعد ما اتجوزك لسه بيحبها. أصل بصراحة كدا بشوفه يبصلها وعينه هتطلع عليها، بس يلا معلش، نصيبك كدا يا همس.
همس سابت القهوة واتضايقت جداً، وكانت طالعة على فوق.
بس فريدة مسكتها.
فريدة: أنا مقولتيش حاجة تمام؟ عشان أنا مبحبش المشاكل يا همس.
همس سابتها وطلعت.
فريدة بضحك: هههههه، ودايني مخلي واحد فيكم يتهنى، وزي ما يونس فضل بنت الجنايني الحقيرة دي، عليا لازم كلكم يتخرب بيتكم.
همس دخلت الأوضة وهي بتعيط.
وزين كان قاعد على الكنبة وماسك اللابتوب.
همس مسكت سكينة ووقفت قدامه.
همس: طلقني وإلا وربنا هموت نفسي دلوقتي حالاً.
زين ساب اللابتوب ووقف.
زين: إيه الجنان ده؟ سيبي اللي في إيدك دي.
همس: طلقننننننني بقولك، طلقني يازينننن.
زين بيحاول يقرب منها ببطء عشان خايف تعور نفسها.
زين: طيب اهدي، وأنا هعملك اللي انتي عايزاه.
همس: اياااااك تقرب، وطلقني.
زين بحده: همسسس، اسمعي الكلام وهاتي السكينة دي.
همس: يعني انتي مش هتطلقني؟ طيب أهو.
همس وجهت السكينة على شرايينها، بس زين سحبها منها قبل ما تعمل في نفسها حاجة.
ورماها على الأرض بغضب.
ثم اتجه ناحيتها.
زين: أقدر أفهم في إيه؟
همس: أنا مقدرش أعيش مع واحد خاين زيك.
زين يمسح على شعرها بهدوء.
زين: أنا هسيبك تجولي اللي انتي عايزاه ومش هتكلم واصل، طلعي كل اللي جواكي.
همس فضلت تعيط من غير ما تتكلم.
وزين مستنيها تخلص.
وحط إيده في جيوبه وباصصلها.
همس بتعيط وتشنق زي الأطفال.
وزين صعبت عليه.
زين: هاااا، لسه في بكي كمان؟
همس بصتلها ولفت الناحية التانية.
زين: أنا منكرش إني اتجوزتك عشان أنساها، بس والله حبيتك، ويمكن أكتر من الحب اللي حابتهولها. همس عشان خاطري نفتح صفحة جديدة مع بعض.
همس بتتعصب وبتلفله.
همس: انت كداب، انت لحد دلوقتي بتحبها وبتبصلها كمان وهتموت عليها.
زين: لو بحبها ما كنتش وافقت إني أكمل معاكي.
همس بدأت تحس بدوخة.
زين بقلق: في إيه مالك؟
همس سندت على إيده.
همس: ده...
قبل ما تتكلم، أغمي عليها.
زين بقلق: همس همسسس.
واتصل بدكتور بسرعة.
وبعد دقايق الدكتور وصل وكشف على همس.
الدكتور: ألف مبروك، المدام حامل.
زين عيونه بتتسع من الفرحة.
وهمس بتنسى أي حاجة وبتفرح بحملها.
زين: الله يبارك فيك يا دكتور، ألف شكر.
زين قعد جنب همس.
زين: مبروك يا أحلى همس.
همس بابتسامة: الله يبارك فيك.
جليلة بتزغرت.
جليلة: مبروك يا بتي، أخيراً هنفرح.
عتمان: ألف ألف مبروك يا زين يا ولدي.
زين: الله يبارك فيك يا جدي.
ورد دخلت والكل سكت وقلق.
قعدت جنب همس.
ورد: ااا ألف مبروك يا همس، ربنا يخليكم لبعض، وسامحيني على أي حاجة عملتها ضايقتك، وعايزاكي تعرفي إن زين مفيش منه، وعمره ما فكر يخونك بعد جوازكم أبداً. أنا السبب في كل اللي حصل، أنا اللي حاولت أتكلم معاه إننا نرجع، وهو رفض وقالي إنه مش هيخونك أبداً. كان لازم أقول الكلام ده قدامكم كلكم عشان ننهي الموضوع من جذوره ونحافظ على صلة القرابة اللي بيني وبين زين. ويلا بقي خلفي بسرعة، عايزة أبقى عمتو الحرباية ههههه.
الكل ضحك واتبسطوا بكلام ورد، وإنها خلاص نسيت زين.
أما عن سيف، فكان على قد ما هو مضايق إنها هي اللي كانت بتقرب من زين، على قد ما مبسوط إن ورد نسيت زين خلاص.
همس بصت لزين وفرحت إنه طلع مظلوم.
زين: وإنتي يا ورد هتفضلي بت عمي وعمة عيالي كمان.
ليخبط سيف على ظهر زين بقوة.
زين: ااااه، ومرت أخوي كمان.
في اللحظة دي ورد بصت لسيف اللي كان مشغول في الضحك.
وتمنت لو يدي فرصة لعلاقتهم.
أما عن غرام، فكانت قاعدة جنب همس.
غرام: مبرووووك يابت يا همس.
همس: الله يبارك فيكي يا روحي، وربنا يعوضك يا حبيبتي.
غرام بزعل: يارب... ياربي.
يونس ضرب على كتف زين.
يونس: ألف مبروك يا وحش، طلع يجي منك والله.
زين ويونس حضنوا بعض.
زين: ربنا يعوض عليك يا خويا.
يونس: إن شاء الله.
أما عن فريدة، فكانت هتولع في نفسها من الغيظ، كل ما تحاول تبعدهم بيقربوا أكتر.
*****
في غرفة غرام ويونس.
غرام دخلت تاخد شاور وخرجت وهي لافة الفوطة على جسمها.
ويونس قاعد على السرير فارد رجله ومشغول على اللابتوب.
غرام وقفت قدام المراية بتحط مرطبات ومعطرات للجسم.
ويونس قفل اللابتوب وفضل يراقبها.
غرام: بتبصلي كدا ليه؟ خليك في شغلك لو سمحت.
يونس: وهو العرض اللي قدامي ده أفوته إزاي؟
غرام: ههههه.
يونس قربلها وحضنها من الخلف وفضل يبوسها من رقبتها.
وهي ماسكة في الفوطة.
يونس بضحك: ماسكة فيها كدا ليه؟ متخافيش مش هغدر.
غرام: ده انت الغدر نفسه يا نمري.
يونس بخبث: مهو انتي تحت إيدي دلوقتي، يا تسيبيها بإرادتك، يا هتسيبيها غصب، يا روح النمر.
غرام لفتله وحاوطت رقبته بإيدها ووقفت على أطراف صوابعها وبدلع: عمري مهعمل حاجة غصب عني طول ما أنا معاك.
يونس بيمسكها من خصرها وبيشلها ويقف يفك زراير قميصه ويعتل*يها.
يونس: مياصتك دي هي اللي جيبالك.
*****
في غرفة سيف وورد.
سيف كان خارج من الحمام عادي، الصدر والمية بتنقط من جسمه.
ورد بتبصله وهو وجهه تحت المنشفة.
ورد: سيف.
سيف: اممم.
ورد: ممكن أعمل حاجة؟
سيف بيبعد المنشفة وبيحطها على السرير.
سيف: حاجة إيه دي؟
ورد قربتله وبدون أي مقدمات وقفت على أطراف صوابعها وحضنته.
سيف قلبه وقع في رجليه من الصدمة.
دي أول مرة بنت تقربله من بعد وفاة مراته.
حس إنه مشاعره وقلبه وكل حاجة فيه اتحركت من تاني بعد ما كان خلاص فقد الأمل في إن مشاعره تتحرك ناحية بنت غير مراته.
سيف فضل مصدوم.
وورد خرجت من حضنه وهي مبسوطة.
أول مرة تحس بالدفء اللي حسته في حضن سيف.
وقالت في نفسها: يابختها دارين بتنام كل يوم في حضنه.
ورد: أنا آسفة إني عملت كدا.
رواية غرام نمر الصعيد الفصل الثالث والعشرون 23 - بقلم نرمين حمدي
سيف: ااا وهو في واحدة تتأسف لما تحضن جوزها
ورد بتتكسف: اا افهم من كدا انك هتدي لعلاقتنا فرصه
سيف: انا ممكن أنسي كل اللي فات بس لو كنتي انتي نسيتيه بجد
ورد: وربنا نسيته ودلوقتي أنا عايشة ليك ولدارين وبس
سيف بيبتسم: أتمنى يا ورد
ليقاطعهم مجيء دارين وبتجري على سيف وسيف بيشلها: يابت اتهدي
ورد: تعالي يلا خدي شاور
سيف بينزلها من هنا وهي بتجري في الأوضة من ورد
وورد بتجري وراها: مهو يانا يانتي انهارده
سيف بيراقبهم وهو مبتسم لحد ما بيجذب ورد ليه: الظاهر إني هبقى أب لبنوتين انتي بتلعبي أكتر من دارين نفسها
ورد بتتكسف لأن مفيش مابينها وبينه إلا بعض السنتيمترات القليلة: احم بنتك قاعدة
سيف وهو باصص لعينيها: دارين كلمي جدو يا حبيبتي
دارين انطلقت لأسف
سيف وهو تايه في ملامحها وخجلها اقترب من تلك الشفتين وطبع قبلة لتبدأ بها قصة عشقهم الأبدي
سيف ظن أنه سيكتفي بتلك القبلة ولكن تلك القبلة جذبته أكثر وجعلته أكثر جنونًا حتى جذبها على الحائط محاوطها بذراعه ويده الأخرى على وجهها حتى شعرت بيده تنزل لها ملابسها لتبتعد عنه ورد: سيف لو سمحت أنا مش عايزة يحصل حاجة بينا إلا لما تحبني زي ما أنا حبيتك مش عايزة أحس إني مجرد زوجة وبتديها حقوقها وخلاص كده
سيف: ومين قال إني محبتكيش إحنا متجوزين بقالنا شهر وكل يوم كنت بتعلق بيكي أكتر من اللي قبله
ورد: لا مش كفاية أنا عايزة قلبك يبقى كله ليا
صباح: عدي شهر على العمل مش كفاية كده
= مستنياكي تكتفي من عذابها
صباح: واكتفيت برد ناري
= يعني ننهي الموضوع
صباح: انهيه لو سمعت خبرها انهارده ليكي عندي هدية كبيرة قوي
= اعتبري الموضوع خلص
في السرايا
الكل كانوا متجمعين وغرام حبت تنكش يونس فاتفقت هي وورد على سؤال معين
ورد: اا قوليلي يا غرام حبيتي حد قبل كده
غرام بكل ثقة قدام يونس: بصراحة لا محببتش مجاش اللي يخليني أحبه
العيلة كلها بتتفرج وعارفين إنها بتستفز يونس ويونس بيتفرج عليها ليقف فجأة وهي تلف ورا الكنبة: بس جه اللي هيخليكي تكرهيه
غرام مرة واحدة وقعت وبقت تصرخ بس المرة دي كان ألم غير كل مرة كان ألم مشافتهوش قبل كده ولا هتشوفه كل اللي عدى عليها كوم والألم ده كوم تاني خالص الكل بقى مصدوم من صراخها بقوا يجروا عليها ومش فاهمين إيه اللي بيحصلها
غرام: ااااااااااااااااااه روووووحي بتطلععععع يااااااارب امووووت مش قادرة ياااااارب موتني بقي أنا تعبتتتتتتتت الحقووووووووني بمووووووت ااااااااه
والحالة تطورت وبقت بتكح دم
يونس جري عليها وبقى مش عارف يعمل إيه شالها وحملها على العربية
جليلة بعياط: ياحبيبتي يابنتي أنشالله أنا وانتي لاااا يا غرام
الكل بقى يعيط من اللي شافوه لسه كانت زي الفل وبتتنطط
ورد وهمس بيعيطوا
وفريدة وصباح مبسوطين ومزاجهم بقى عالي وهي بتصرخ وبتتألم قدامهم
الكل جري على العربيات وراحوا ورا يونس وغرام
غرام بتخبط في العربية: خلاااااااص يا يونس هي خلصت أناااا بمووووت
يونس إيده وجسمه بيترعشوا من الخوف عليها: اهدي يا غرام هتعدي زي كل مرة وكل حاجة هتبقى تمام
غرام: لحدددددد امتتي يا يونس لحد امتي هفضل في العذاب ده
وقف العربية والله مهالحق يا يونس وقفها عشان خاطري
يونس زود السرعة: مش هسيبك تضيعي مني أنا مصدقت لجيتك مش هسيبك يا غرام
لحد ما وصلوا المستشفى شالها بسرعة وفضل يزعق: دكتووووور مراتي هتروح مني دكتوووووور يا ولاد ال****
الدكتور شاف غرام وهي بتصرخ بالطريقة دي هو نفسه اتخض وزعق: على الطوارئ بسرعة
الممرضين دخلوها والباقي مستنين برا يونس رجله مش شايلها وساند بإيده على الحيطة
الدكتور خرج
عتمان: هااا غرام فيها إيه
الدكتور: والله إحنا لدلوقتي معرفناش السبب اديناها بنج عشان تهدي الصريخ ده
يونس بكل غضب مسكه من قميصه: هو إيه اللي مش عارفين السبب أمال أنا اللي أعرفه ولا إيه فهمني
الدكتور: أنا مقدر الحالة اللي حضرتك فيها بس لو سمحت اتمالك أعصابك الحالة غريبة ومحتاجة وقت ولو سمحتوا عايزين حد واحد بس يفضل هنا
يونس: أنا أنا اللي هقعد
ورد: يايونس أنت تعبان روح ارتاح شوية وخليني أنا معاها هنا
يونس قعد وبيرجع شعره لورا بتعب: لاه مش هسيبها
سيف: اسمع الكلام يايونس ارتاح وبعدين تعالي تاني
يونس: سيبونييييي سيبوني أنا مرتاح هنيه
عتمان صعبان عليه يونس وغرام: خلاص خلاص سيبوه وإحنا هنبقى نيجي تاني يلا يلا
عدى 24 ساعة وغرام لسه جوه ويونس برا منامش وطول الليل يفكر فيها لحد ما باقي العائلة جم
جليلة: هااا يا ولدي إيه الأخبار
يونس بتعب: لسه مفيش أخبار
الكل بقى قاعد برا قلقان لحد ما الدكتور خرج والكل اتلموا حواليه
ويونس جري بلهفة: هااا
الدكتور بأسف: البقاء لله المدام توفت
الدكتور قال الكلمة من هنا ويونس كأنه جبل وقع على قلبه كسره ميت حتة أو كأنه حد ضربه بسكينة تلمه وبصدمة: أنت أنت هتقول إيه أنت هتهزر يعني كيف أنطقك غرااااااااام اززاي لا لا لا غرام عايشة هي بس زعلت مني عشان طلعت مع فريدة هي بتعمل على طول كده قولها بس يلا يلا وكفياها هزار متقولهاااااااا غراااااااام
يونس وقع على ركبه ودموعه نزلت ومش حاسس بحد حواليه: ياغرااااام متوجعيش قلبي ياغراااااااام جومي وأنا مش هزعلك وحياتتتتتي عندك تجومي
عتمان وزين بيحاولوا يقوموه
وورد وهمس على جنب بيعيطوا وفريدة بتضحك بانتصار
يونس قام وكان داخل ليمنعه الدكتور: اوعييييي كده
يونس زق الدكتور ودخل
يونس: غرام يلا جومي إحنا هنمشي من هنا يلااااا كفياكي دلع
وفجأة فضل يهز في السرير: جوووومي إحنا متفقناش على كده مجولتيش إنك هتسبيني لي ياغرااااام والله مهقدر أتنفس من غيرك جومي كفايه خسرت ابني مش هخسرك انتي كمان كده كتير والله كتير
يونس قام وكسر كل الأجهزة عقله مش قادر يستوعب فراقها وفي الآخر جنب وشريط حياته معاها بيتعاد قدام عينيه فرحها وزعلها وغيرتها وضحكتها وكل حاجة دموعه بقت تنزل وهو مش حاسس بنفسه ولا حاسس باللي حواليه: ياغرااام لي كده توجعلي قلبي عليكي لي تسبيني وهتسبيني لمين أنا كنت ضايع من غيرك ورجعت ضايع تاني لي ياغراام جوممي
رواية غرام نمر الصعيد الفصل الرابع والعشرون 24 - بقلم نرمين حمدي
الدكتور كان هيغطي وشها بالغطاء.
يونس جري عليه وزقه: اوعى!
كده غرام ماتت، إياك تعمل كده. كفاية يا غرام، انتي يعني بتعاقبيني؟ طيب خلاص، حقك عليا. يلا قومي، انتي وعدتيني إنك مش هتسبيني، بتخلفي بوعدك ليه؟
قومي يا غرام، كسري السرايا كلها وكسري الشركات، عاوز أشوف الغيرة في عينيكي زي زمان. مش هزعل لو كسرتيلي اللابتوب تاني، بس متكسريش قلبي كده. طيب قومي وطلعي هدومي كلها وولعي فيها، بس متسبنيش. في حاجات كتير لسه معملناهاش سوا، أنا محضرلك حاجات كتير حلوة لسه مفرحتيش بيها. قومي يا غرام، أنا عارف إنك بتعاقبيني، مش بالطريقة دي.
الكل بقي باصص ليونس على الحالة اللي وصلها، وهو بيكلم غرام ويمسح على شعرها ودموعه بتنزل، الدموع اللي عمره ما نزلت طول حياته.
الممرضين حاولوا يغطوا وش غرام.
يونس بغضب: اللي هيجرب منها مش هيصبح له صبح. ابعدوا عنها!
غرام، قومي. عايزين ياخدوكي مني.
زين وعتمان وسيف بقوا ماسكين يونس عشان الممرضين يشوفوا شغلهم، ويونس بيقاومهم وبيزعق: ابعدوا. غرام، والنبي. لا يا غرام، أنا لسه مشبعتش منك، انتي وعدتيني. يا رب، الصبر من عندك يا رب، قلبي واجعني يا رب، يا رب رجعها وخدني أنا.
جليلة وهي بتعيط على حال ابنها: كفاية يا ولدي، هيجرالك حاجة. كان مستخبي لنا فين بس دا يا ربي.
يونس بتعب، رجله مكنتش شايلاه ووقع على الأرض، وهو بيردد اسمها.
***
عدى أسبوع على وفاة غرام، والسرايا كلها حزن. الدوشة والبهجة اللي كانت عاملاها غرام، كلهم اختفوا وتحولوا لكآبة.
أما عن يونس، فاختفى ومحدش يعرف عنه حاجة غير زين وسيف، ولا يعرفوا هو فين. حاولوا يتصلوا بيه كتير جداً، بس مبيردش على حد.
***
عند يونس.
كان قاعد في الشقة اللي أخد غرام فيها، وبيفتكر كل ذكرياتهم، لدرجة إنه بيقعد ينادي عليها ويتخيلها حواليه. عقله لدلوقتي مش مستوعب اللي حصل.
كان قاعد على الأرض وفارد رجليه. وفجأة بتبدأ تنزل منه دموع: يا رب، يا رب خدني عندها. الدنيا من غيرها سودة والله.
ورد كانت قاعدة على السرير بتعيط. وسيف دخل وقعد جنبها، وبيجذب راسها ناحية صدره.
سيف: كفاية يا ورد.
ورد بعياط: يونس فين يا سيف؟
سيف: سيبي يونس في اللي هو فيه دلوقتي.
ورد بتطلع من حضنه: والنبي يا سيف، عشان خاطري، عايزة أطمن عليه.
سيف بيمسح على شعرها: أنا معرفش هو فين، بس أكيد محتاج يقعد مع نفسه شوية. اللي حصل مش سهل.
ورد: اللي حصل كان صعب علينا كلنا. وحرام يفضل قاعد لوحده أسبوع منعرفش عنه حاجة. وأنا متأكدة إنك تعرف مكانه يا سيف.
سيف: حتى لو أعرف، مش هقول. عشان هو مش عايز حد يعرف مكانه. كل اللي أقدر أقولهولك إنه محتاج يبعد عن الناس ويقعد مع نفسه.
عدت أيام كتير ويونس معتزل العالم، وقاعد هو وذكرياته مع غرام. لحد ما قرر إنه يفوق ويعرف مين اللي ورا كل ده.
يونس رجع للسرايا، والكل كان فرحان برجوعه، خاصة فريدة.
فريدة: حمد لله على السلامة يا حبيبي.
سيف: أيوه كده يا راجل، فوق وريح أعصابك شوية.
جليلة: نعمة، حضري الأكل بسرعة.
يونس: هاتوهولي على فوق يا نعمة.
نعيمة: تحت أمرك يا يونس بيه.
فريدة ويونس طلعوا أوضتهم.
فريدة: انسي يا حبيبي، خلاص غرام نصيبها كده. انسي، وأنا جنبك ومش هسيبك.
يونس بص لها وابتسم بتعب.
فريدة: أنا داخلة آخد شاور، عقبال ما نعيمة تجيب لك الأكل.
وبعدها بدقايق، نعيمة جات ومعاها الأكل.
نعيمة وهي بتتلفت حواليها: يونس بيه، أنا في حاجة كده كنت عايزة أقولها من زمان، بس مجاتش فرصة.
يونس: هي إيه دي؟
نعيمة: حضرتك طلبت مني إني أراقب تصرفات ست فريدة. وفي يوم كده لقيتها بتعمل حاجة غريبة. أنا مش عارفة هي كانت بتعمل إيه، بس صورتها فيديو.
يونس: ابعتيهالي بسرعة.
نعيمة بعتت له الفيديو، وعرف إن كان معاها شريط حبوب وحطته في عصير غرام. فقرر إنه يدور على أي حاجة توصله للحبوب دي. فضل يدور في الأدراج وفي كل حتة وفي هدومها، لحد ما وقع الشريط على الأرض، فأخده وشافه، وبعت الصورة لدكتور صاحبه، وعرف إنها حبوب إجهاض. فضل واقف مصدوم، يعني غرام مسقطتش، قدر وقدر.
وهو وباصص على الأرض، لاحظ في شريحة واقعة، مدهاش اهتمام، لحد ما خرجت فريدة وحضنته من ضهره: وحشتني أوي يا يونس.
يونس والدم بيغلي في عروقه، بيرفع شريط الحبوب: إيه ده؟
فريدة بتتوتر وقلبها بيدق بسرعة: ده... ده...
يونس بيتلفت إليها ويضربها قلم وقعها على الأرض وخلاها تجيب دم من بوقها: دييييي حبوببببب إجهااااااااض، مش كده يا بت الـ****.
فريدة بتزحف لورا وبذكاء: دي... دي مش بتاعتي، دي بتاعت واحدة صاحبتي وقالتلي خليهم عندك.
يونس بيقرب عليها وبيفتح الفيديو قدامها: أمال ميننننن دي؟ انتي ولا مش انتي، بتحطيه في عصير غرام. بتجتلي طفل يا جااااادرة. جبتي الجبروت دي من فييين.
يونس بكل عصبية مسكها وضربها قلم تلو الآخر، ومسكها من شعرها ونزل بيها على السلم، وهي بتصرخ وبتتسحل على السلم: آآآآآه، الحقوني. يا يونس افهمني، أبوس إيدك.
يونس بيرميها على الأرض وقرب منها وبزعيق: عملتييييي فيها إيه تانننني؟ هاااا.
الكل اتجمع حواليه.
عتمان بغضب: إيه اللي انت هتعمله في مراتك دي؟
يونس: خد اتفرج وشوف بنت الـ**** دي عملت إيه.
الكل اتصدم لما شاف الفيديو، وفضلوا يشتموها. وعتمان ضربها بالقلم: إيه السواد اللي جواكي ده يا بت الـ****.
فريدة بجبروت: آه، أنا عملت كده، ولو رجع بيا الزمن هعمل كده وأكتر عشان تبقي عبرة للي يفكر ياخد حاجة تخص فريدة النمر. كنت عايزة أحرق قلبها، عايزاه يسيبها بأي طريقة. دي تستاهل كل اللي جرالها، ومبسوطة ومش ندمانة. تستاهلي يا غراااااام، تستاهلي.
يونس فضل باصص ومش مصدق كمية الحقد والغل اللي في قلبها من ناحية غرام. وو*حشته جداً براءة غرام وقلبها الأبيض.
يونس للحظة افتكر مين اللي ليه مصلحة يؤذي غرام غيرها، وافتكر التسجيل اللي أدهم بعتهوله وجاب رقمه منين. وافتكر الشريحة اللي كانت واقعة مع الشريط. وطلع بسرعة وجاب الشريحة وحطها في الموبايل وبيقلب فيه، ليجد رقم أدهم متسجل عندها. وبالصدفة بيتبعت رسالة على موبايله بالرقم. بعت صور زين وورد مضمونها: الرقم متاح الآن.
رواية غرام نمر الصعيد الفصل الخامس والعشرون 25 - بقلم نرمين حمدي
يونس فهم إن صور زين وورد اتبعتت من رقم فريدة المخفي.
بقي واقف والدم بيغلي في عروقه. العيلة كلها مسلمتش من أذى فريدة.
نزل تحت وعينه بتطق شرارة، وطلع المسدس ووجهه ناحية فريدة.
"وديني لو مجولتيلي كل حاجة عملتيها من الألف للياء، لكون جاتلك وداخل فيكي السجن. أنا معنديش حاجة أخاف أخسرها. تعرفي أدهم منين؟ انطقيييي!"
فريدة بخوف وهي بتبص للمسدس وخايفة يضرب:
"من... بعد ما اتجوزت غرام، أنا اتضايقت وعرفت إنها كانت مخطوبة وبتحبه. فروحتله واتفقت معاه إننا نخليك تطلقها. فلما هي راحتله، استغل الفرصة وسجلها. بس مكانش ناوي يبعت التسجيل، كان بيهددها بس."
يونس بغضب:
"كملييييي!"
فريدة اتخضت:
"وبعدين أنا اديته فلوس كتير عشان يبعتلك التسجيل، وبعته."
العيلة كانوا مصدومين صدمة عمرهم.
جليلة:
"انتي إيه يا شيخة؟ شيطااااانة!"
ورد:
"ده الشيطان يتعلم منها يا ماما."
يونس:
"لا، وخدوا التسجيل، مكفاهاش غرام. لا دي كمان لفت على ورد وزين، وهي اللي بعتت الصور."
فريدة بتهرب:
"لا، محصلش."
يونس بذكاء رن على الرقم اللي بعت الصور. فموبايل فريدة رن.
"هاااا، مش دي الشريحة اللي انتي مخبياها في دولابك برضه ولا إيه؟"
فريدة ابتلعت ريقها ببطء ومش عارفة تخرج من المصيبة دي إزاي.
يونس بهدوء مرعب:
"أنا كل ده ميهمنيش. اللي يهمني غرام ماتت إزاي. أنا متأكد إن غرام ممتتش قضاء وقدر كده، مش معقول كل الدكاترة مش عارفين سبب موتها."
فريدة هنا معرفتش تقول إيه:
"معرفشششش... معرفشششش."
هنا يونس ضغط على المسدس، بس صباح جريت على بنتها.
"لااااا! فريدة ملهاش ذنب."
يونس:
"الله الله، وايه كمان؟"
صباح:
"إحنا ملناش دعوة بموت غرام، ولا هو أي حاجة تحصل تسببوه فيها فينا."
يونس:
"قدامكم فرصة. إما إنكم تقولوا غرام ماتت إزاي وأنا مستعد أسامح وأنسى كل اللي بتك عملته. أما هقتلها بإيدي وأطفي ناري."
يونس وجه المسدس على فريدة وخلاص هيضرب، بس صباح بتعيط وبتصرخ:
"أنا السبب! أنا السبب! أنا عملتلها عمل بالموت."
هنا الكل قلبه وجعه على غرام والي كان بيحصلها وهما مش حاسين بيها. ويونس افتكر غرام والألم اللي كانت بتحس بيه وقلبه وجعه عليها. والمسدس بيقع من إيده من صدمته، ووقع على ركبته وراح في دنيا تانية.
ودموعه نزلت غصب عنه.
وفجأة بنلاقي البوليس داخل ومحاوطين فريدة وصباح.
(يونس كلمهم لما عرف إن فريدة قتلت ابنه، بس جريمتهم كملت لما اعترفوا بالسحر اللي عملوه. البوليس كان مستخبي برا وسمعوا كل اعترافاتهم.)
البوليس أخد فريدة وصباح.
يونس:
"فريدة!"
فريدة بصتله.
يونس:
"انتي طالق بالتلاتة."
فريدة بغل:
"مش مهم كل اللي هيجرالي، المهم إني قتلتها. يايونس خليك فاكر إني قتلت مراتك وابنك."
يونس بغضب مسك المسدس وكان هيضرب عليها، بس سيف غير اتجاه المسدس بسرعة.
"متستاهلش تضيع نفسك عليها."
جليلة بتعيط:
"يا وجع قلبي عليكي يا بتي. كل ده يحصل فيكي واحنا ولا دريانين."
عتمان:
"هنعمل إيه في الشياطين اللي كانوا وسطنا دول؟"
همس:
"أعوذ بالله منهم، ده أي الغل والحقد ده."
زين:
"الحمد لله إنهم اتعرفوا على حقيقتهم قبل ما يدمروا العيلة كلها."
يونس سابهم وطلع غير هدومه ونزل.
"يلا بينا."
سيف:
"على فين؟"
يونس بتعب:
"المقابر. غرام وحشتني، عايز أتحايل لها على كل اللي حصلها."
جليلة:
"ياريت يا ولدي. أنا كمان عايزة أروح لها."
****
في غرفة همس وزين.
همس:
"زين، أنا مرعوبة. اللي حصل ده مش مطمني خالص."
زين:
"طول ما أنا معاكي اطمني، عشان عمري ما هسمح إن حد يأذيكي أبداً."
همس حضنت زين من غير ما تتكلم. وهو كمان حضنها.
"وبعدهالك عاد، هنتأخر كده."
همس:
"أنا بحبك أوي يا زين."
زين:
"وزين بيحبك جوي جوي."
*****
ورد:
"سيف، لو أنا مكان غرام كنت هتعمل إيه؟"
سيف:
"متجوليش كده، ألف بعد الشر عليكي. وربنا يصبر يونس على اللي حصل له هو وغرام. الفراج مش هين برضو."
ورد بغيره:
"آه، تلاقي افتكرت مراتك مش كده؟"
سيف:
"اكيد افتكرتها، ودي هتفضل أم بنتي وليها مكانة في قلبي."
ورد:
"اممم، ماشي."
ورد كانت هتسيبه وتمشي، بس هو مسك إيدها.
"بس ربنا عوضني بأحلى وأحن بنت في الدنيا."
ورد:
"كان نفسي أفرح بكلامك، بس مش عارفة أفرح وغرام خلاص مش موجودة في البيت."
الكل جهز وانطلقوا على المقابر، ووقفوا قدام قبر غرام.
يونس بتعب:
"وحشتيني يا جلب النمر. فراجك مش هين، وعجلي مش قادر يستوعب إنك سبتيني خلاص. ومن بعدك الحياة بقت سودة."
جليلة:
"آه يا غرام يا بتي، وحشتينا كلنا. البيت بقى ملوش طعم من غيرك، انتي اللي كنتي عاملة بهجة للسرايا."
عتمان:
"سامحيني إني جبتك وسط الشياطين دول وعملوا فيكي اللي عملوه."
همس بعياط:
"وحشتيني يا غرام أوي. مين اللي هفضل أرغي معاه للصبح؟"
ورد:
"ومين اللي كل ما أعمل مصيبة هيداري عني وينصحني؟"
وبدأوا كلهم يقرأوا الفاتحة على روحها. وفجأة...
غرام من وراهم:
"بقي بتقرأوا عليا الفاتحة وأنا عايشة؟ ينفععع كده يا نمر؟"
الكل اتصدم وبصوا وراهم، وعيونهم اتسعت من الصدمة. معرفوش ينطقوا وهي قدامهم سليمة.
واللي صدمهم أكتر يونس اللي واقف وباصص لغرام وبيضحك.
"يا جلب النمر."
ليفتح لها ذراعيه وبتجري عليه تحضنه بقوة.
جليلة بصدمة:
"أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. تفسير للي بيحصل ده إزاي؟ انتي عايشة إزاي؟"
عتمان بغضب:
"أفهم إيه اللي بيحصل بالظبط؟"
ورد وهمس متنحين ومش مستوعبين.
زين:
"متتكلم يا يونس، ده احنا أعصابنا باظت الفترة اللي فاتت دي."
غرام بصت ليونس وابتسموا.
يونس بهدوء:
"كل اللي حصل ده كان تمثيل. غرام عايشة وجدامكم أهي."
غرام:
"وبفضل ربنا. وبعدين انت يا حبيبي."
سيف:
"إزاي؟ والدكتور وفريدة وصباح اللي اعترفوا بالعمل، كل ده إيه؟ أنا مش فاهم."
يونس:
"هفهمك."
في اليوم اللي ودينا غرام فيه المستشفى وأنا فضلت لوحدي، غرام فاجت من البنج بعد ما مشيتوا بساعة. وفضلت تصرخ تاني. وفجأة لقيت راجل عجوز بلحية قاعد قدام زجاج الأوضة وبيقول: "لا حول ولا قوة إلا بالله."
*فلاش باك*
الراجل:
"لا حول ولا قوة إلا بالله العلي العظيم."
يونس راحله:
"إنت مين وهتبص عليها كده ليه؟"
الراجل:
"مراتك دي يا ابني."
يونس:
"أيوا."
الراجل:
"وعندها إيه؟"
يونس:
"لسه الدكتور مش عارف، ومش هو بس. ده دكاترة مصر كلها مش عارفين سبب ألمها إيه."
الراجل:
"عشان هي مش مريضة."
يونس:
"يعني إيه؟"
الراجل:
"مراتك معمول لها عمل يا ابني. ومن حسن حظك إن ربنا وقفني في طريقك. دور على العمل ده كويس واحرقه قبل ما يفوت الأوان."
غفلتكم😂
يتبع
رواية غرام نمر الصعيد الفصل السادس والعشرون 26 - بقلم نرمين حمدي
يونس: عمل إيه وبتاع إيه وإنت إيه اللي عرفك عاد؟
الرجل: بنتي ماتت من سنتين وكان بيحصلها نفس اللي بيحصل لمراتك، فلفينا على كل الدكاترة وكلهم كانوا بيقولوا نفس الكلام "مفيش سبب طبي"، لحد ما بعدين اكتشفت إنها كانت مسحورة.
يونس: أنا اتصدمت، ما اتخيلتش إن الأذى ممكن يوصل لحد كده. ما كانش معايا وقت، اتصلت بورد وجولتلها تجلب الأوضة عاليها واطيها وتدور على العمل ده وتحرقه قبل ما يفوت الأوان. وفعلاً ورد دورت لحد ما لقت العمل وحرقته وغرام خفت وبقت وسطنا.
جليلة: إيه ده يا غرام؟ كنتِ عارفة بكل ده ومخبية علينا؟
يونس: لأ، هي مصدومة زيكم، أنا ما فهمتهاش أي حاجة.
جليلة (تبكي): أكده يا غرام؟ تعملي فينا كده؟ أنا كنت هموت من الزعل عليكي.
غرام (تحتضنها وتبكي): الشر كان محاوطها من كل ناحية يا ماما. جليلة، كان لازم نعمل كده.
الكل كانوا بيعيطوا.
ورد احتضنت غرام وهمس كمان.
همس: حمد لله على سلامتك، الحمد لله إني رجعت أشوفك تاني.
غرام (تمسح دموعها): خلاص بقى كفاية عياط.
يونس جذبها إليه ومسح بيده على شعرها ونظر إليها وعيونه مليانة حب: حمد لله على سلامتك يا غرامي، إياكي تفكري تسبيني في يوم من الأيام. برغم إني كنت عارف إنك عايشة...
قاطعته غرام بحضن وعياط: بحبك يا نمر.
سيف: احممم، طيب إيه؟
عثمان: يا أخي، دا أنا صدقتك وأنت بتقول "لا يا غراااام، متسبينيش، هتسبيني لمين؟ دا أنت طلعت معلمي".
يونس يضحك: كان لازم أعمل كده. ثم ينظر لغرام: بس كل كلمة كانت من قلبي.
عثمان: طيب يا حبيبي، عوضونا بقى على الطفل اللي راح.
غرام تنظر ليونس باستعباط: وهو راح فين يا يونس؟!
يونس بضحك: براحة عليهم، مش كده.
زين: لاااااه! ما تقولوش إنه لسه عايش.
غرام تنظر ليونس: وهو اللي يبقى بـ... باباه؟ يونس النمر؟ حد يستجري يقرب منه؟
جليلة أمسكت غرام بفرحة كبيرة: يعني... يعني أنتِ لسه حامل؟
غرام بفرحة تهز رأسها بالموافقة.
عثمان: إنتوا هتجننوني! كيف والدكتورة قالت إنها أجهضت ومش هتقدر تخلف تاني؟
قاطعه يونس: في يوم أنا كنت رايح لأوضة فريدة، فالباب كان موارب وشوفت صباح بتديها شريط حبوب. وتاني يوم دورت كويس على الشريط ده، خاصة في دولابها، لأنها عارفة كويس إني مش بفتح دولابها نهائي. فلقيت الشريط. بعته بسرعة لدكتور صاحبي، قالي إنها حبوب إجهاض من الدرجة الأولى، يعني لو الحامل أخدت واحدة بس تضمن الإجهاض. ففهمت إن الحبوب دي لغرام وإنها ناوية تسقطها. فجولت للدكتور: "عايز زي الحبوب دي بس متعملش حاجة". جاب لي صعب، بس عندي زيها تركيز المادة الفعالة فيها أعلى، بمعنى إن الحباية الواحدة متأثرش، لكن لو أخدت تلاتة هتسقط. أخدتها وبدلتها مع الشريط اللي عندها. ونبهت على نعيمة إن فريدة متجربش على أي حاجة في المطبخ، خاصة لو حاجة تخص غرام. أما أنا فكنت بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ... بـ
رواية غرام نمر الصعيد الفصل السابع والعشرون 27 - بقلم نرمين حمدي
فضلو باصين على غرام بغل وحقد لدرجة خوفت غرام ومسكت في إيد يونس.
يونس وهو باصص لفريدة باستفزاز: يلا يا غرام أنا مخنوق من القعدة هنا. بالشفا يا فريدة سلام.
***
في يوم كانوا الكل متجمعين على الغدا وبيبهزروا وبيضحكوا.
عتمان: ربنا يديم لمتنا دي وما أشوفش حد ناقص أصل.
ورد وقفت: طيب بما إننا متجمعين كلنا، فأنا عندي حاجة كده عايزة أقولها.
همس بهزار: أستر يا رب.
عتمان: قولي يا بت.
سيف: في إيه يا ورد، وترتيني ههه.
ورد بفرحة: أنا حامل.
سيف قام وقف والفرحة مش سيعاه وحط إيده على دراعتها: هتتكلمي جد يا ورد؟ إنتي حامل؟
ورد بتهز راسها بالموافقة.
سيف حضنها بفرحة وجليلة زغرتت.
غرام: ألف ألف مبروك يا ورد، ألف مبروك يا سيف.
همس: مبرووووك يا ورد يا حبيبتي.
زين خبط على ضهر سيف: مبرووووك يا أبو عمو.
يونس: الأخبار الحلوة جاية ورا بعض، مبروك يا ورد، ألف مبروك يا سيف.
سيف وورد: الله يبارك فيكم.
عتمان بفرحة: ما شاء الله، وبدل الحفيد اللي طلعت عيني عليه، يا يونس بقوا تلاتة أهم.
الكل بيضحك.
ليقاطعهم مكالمة ليونس. أحد الضباط. الكل سكت فجأة.
يونس: الو.
الظابط: الو يونس بيه؟
يونس: أيوا.
الظابط: هو في خبر لازم نبلغكم بيه. فريدة ماتت.
صباح بقت تقول كلام مش مفهوم واتجننت تقريباً من الزعل على بنتها ونقلناها مستشفى الأمراض العقلية.
يونس للحظة حس إنه زعل، بس افتكر كل اللي عملوه ورجع لطبيعته وابتسم.
أما باقي العيلة، ما فيش حد فيهم نزل دمعة وكملوا احتفالهم بحمل ورد عادي.
يونس: طيب بما إننا متجمعين والأخبار الحلوة بتهل علينا كده، فكل واحد يجهز شنطته نص ساعة والآجي الكل جاهز. يلااااا مسافرررررين.
الكل فرح وطلعوا يجهزوا شنطهم.
***
سيف: ورد.
ورد: نعم يا حبيبي.
سيف: تعرفي إني بحبك، حب عمري ما حبته لحد قبله كده.
ورد قربت منه: ده أنا اللي بعشقك ومش مصدقة إن كمان حامل منك.
سيف: كده كتير عليا أب لـتلاتة في سني دي.
ورد بتحاوط رقبته: بس هفضل أنا بنتك المفضلة، مش كده يا سيف؟
سيف: كده يا عيون سيف.
دارين دخلت ليحملها سيف ويلتقطوا سيلفي مع بعض.
***
زين: إيه الجمال والدلال ده؟ إنتي بتحلوي كده ليه؟
همس: يمكن عشان بتشوفني بقلبك مش بعينك.
زين: آه يا همس، سامحيني لو زعلتك في يوم من الأيام، واوعي تسبيني، أنا مجدرش على بعدك ساعة واحدة.
همس بصت لعيونه: إنت هتفضل أهم وأحلى حاجة حصلتلي في حياتي، ربنا عوضني بيك بجد يا زين.
زين: يا جلب وعمر وروح زين.
***
يونس وهو بيبص لغرام اللي بتجهز الشنطة.
غرام: بتبصلي كده ليه؟
يونس: هو أنا أستاهلك؟
غرام راحتله: اللي يعمل كل ده عشان يحميني ويحمي ابنه، واللي بشوف في عينيه حب وخوف مشوفتهوش في عيون حد قبل كده، يبقى ميستاهلنيش إزاي.
يونس: نفسك في إيه يا غرام؟
غرام: نفسي أفضل جنبك وفي حضنك ونربي ابننا سوا ونعيش حياة بعيدة عن أي مشاكل، حياة مفيهاش غيري أنا وانت وابننا.
يونس ابتسم وخدها في حضنه: هيحصل هيحصل.
***
العيلة كلها سافرت وقعدوا في فندق كبير جدا، كل يوم بيتجمعوا وبيسهروا مع بعض لحد الصبح، وقضوا أحلى أيام حياتهم، وغرام نسيت كل اللي حصل وبدأت حياة جديدة مليانة فرح وسعادة وحب، سواء بين همس وزين، أو ورد وسيف، أو يونس وغرام.
***
مشهد أخير على البحر في لحظة غروب الشمس. الجو هادي والهواء بارد.
غرام كانت بتجري على البحر وبتلف وفستانيها بيتطاير في الهوا، ويونس كان ماشي براحة وحاطط إيده في جيوبه وراها وباصصلها ومبتسم وعينه على كل حركاتها الطفولية.
غرام وهي بتلف وفاردة درعاتها للهواء: بحبببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbb bbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbb,
رواية غرام نمر الصعيد الفصل السابع و العشرون 27 - بقلم نرمين حمديغرام_نمر_الصعيدفريد وصباح فضلو باصين علي غرام بغل وحقد لدرجه خوفت غرام ومسكت في ايد يونس يونس وهو باصص لفريده وباستفزاز: يلا ياغرام انا مخنوج من الجعده هنيه بالشفا يافريده سلام**في يوم كانوا الكل متجمعين علي الغدا وبيهزرو ويضحكو*عتمان: ربنا يديم لمتنا دي وماشوفش حد ناجص واصل ورد وقفت: طيب بما اننا متجميعين كلنا فاأنا عندي حاجه كدا عايزه اقولهاهمس بهزار: استر ياربعتمان: جولي يابتيسيف: في ايه ياورد وترتيني هههورد بفرحه: انا حاملسيف قام وقف والفرحه مش سيعاه وحط ايده علي دراعتها: هتتكلمي جد ياورد انتي حامل؟ ورد بتهز راسها بالموافقه سيف حضنها بفرحه وجليله زغرتت غرام: الف الف مبروك ياورد الف مبروك ياسيفهمس: مبرووووك ياورد ياحبيبتيزين خبط عل ضهر سيف: مبرووووك يابو عموويونس: الاخبار الحلوه جايه ورا بعض مبروك ياورد الف مبروك ياسيفسيف وورد: الله يبارك فيكم عتمان بفرحه: ما شاء الله وبدل الحفيد الي طلعت عيني عليه يايونس بجيوا تلاته اهمالكل بيضحك ليقاطعهم مكالمه ليونس احد ضباط القسم الكل سكت فجأهيونس: الو الظابط: الو يونس بيه؟ يونس: ايوا الظابط: هو في خبر لازم نبلغكم بيه فريده ماتت وصباح بقت تقول كلام مش مفهوم واتجننت تقريبا من الزعل علي بنتها ونقلناها مستشفي الامراض العقليه يونس للحظه حس انه زعل بس افتكر كل الي عملوه ورجع لطبيعته وابتسم اما باقي العيله مفيش حد فيهم نزل دمعه وكملو احتفالهم بحمل ورد عادييونس: طيب بما اننا متجمعين والاخبار الحلوه بتهل علينا كديه فكل واحد يجهز شنطته نص ساعه والاجي الكل جاهز يلاااا مسافررررررينالكل فرح وطلعوا يجهزو شنطهم *****سيف: وردورد: نعم ياحبيبيسيف: تعرفي اني بحبك حب عمري محبته لحد جبل كديهورد قربت منه: دا انا الي بعشقك ومش مصدقه ان كمان حامل منكسيف: كديه كتير عليا أب لتلاته في سني ديهورد بتحاوط رقبته: بس هفضل انا بنتك المفضله مش كدا ياسيفسيف: كدا ياعيون سيفدارين دخلت ليحملها سيف ويلتقطوا سلفي مع بعض********زين: ايه الجمال والدلال ديه انتي بتحلوي كديه ليههمس: يمكن عشان بتشوفني بقلبك مش بعينكزين: اه ياهمس سامحيني لو زعلتك في يوم من الايام واوعي تسبيني انا مجدرش علي بعدك ساعه واحدههمس بصت لعيونه: انت هتفضل اهم واحلي حاجه حصلتلي في حياتي ربنا عوضني بيك بجد يازينزين: ياجلب وعمر وروح زين *****يونس وهو بيبص لغرام الي بتجهز الشنطهغرام: بتبصلي كدا لييونس: هو انا استاهلك؟ غرام راحته: الي يعمل كل ده عشان يحميني ويحمي ابنه والي بشوف في عنيه حب وخوف مشوفتهوش في عيون حد قبل كدا يبقي ميستاهلنيش ازاي يونس: نفسك في ايه ياغرامغرام: نفسي افضل جنبك وفي حضنك ونربي ابننا سوا ونعيش حياه بعيده عن اي مشاكل حياه مفهاش غيري انا وانت وابننا يونس ابتسم وخدها في حضنه: هيحصل هيحصل******العيله كلها سافرت وقعدو في فندق كبير جدا كل يوم بيتجمعو وبيسهروا مع بعض لحد الصبح وقضوا احلي ايام حياتهم وغرام نسيت كل الي حصل وبدأت حياه جديده مليانه فرح وسعاده وحب سواء بين همس وزين او ورد وسيف او يونس وغرام ****مشدهنا الاخير علي البحر في لحظه غروب الشمس الجو هادي والهواء باردغرام كانت بتجري علي البحر وبتلف وفستانيها بيتتطاير في الهوا ويونس كان ماشي براحه وحاطط ايده في جيوبه وراها وباصصلها ومبتسم وعينه علي كل حركاتها الطفوليه غرام وهي بتلف وفارده درعاتها للهواء: بحبببببببيك يانمررررررررروفجأه بتنزل ايدها وبتجب مايه وترميها علي يونس وجريتيونس بص لهدومه وجري وراهاغرام وهي بتجري: اناااااا اسفههههه يونس بيمسكها اخيرا: جبتيه لنفسك يونس بيشلها وبيدخل بيها للبحر وغرام بتصرخ وبتدفن راسها في رقبته: لا لا لا يايونس مبعرفش اعووووووملينزلها علي قدميها ويضع يده علي وجهها: بحبك ياغرام كل يوم بتعلج بيكي اكتر من اليوم الي جبله غرام بجنان بصوت عالي جدا: والله بحبككككككك يانمر وبحب الي يحبكككككك لتمر فتاه وبمعاكسه بتغمز ليونس: يبقي بتحبينيغرام الدم بيغلي في عروقها وبتقرر تفرج عليها امه لا اله إلا الله بس يونس بيمسكها: عديها... عديها عشان خاطري ومتفرجيش علينا الناس غرام بجنون: سيبي اجيبها من شعرها هي مين دي الي تحبك حبها بر*ص سيبنااااي اقليقاطع يونس كلامها ويطبع قبله قويه علي شفتيها كي ينسيها ما تنوي عليه ولكن غرام نسيت ان في بنت عدت اصلا 😂(غريب الحب مين فاهمه🥺) وبعد مرور اربع سنين يونس وغرام ربنا كرمهم ب ياسينوزين وهمس ب حوروسيف وورد ب أدم
فضلو باصين على غرام بغل وحقد لدرجة خوفت غرام ومسكت في إيد يونس.
يونس وهو باصص لفريدة باستفزاز: يلا يا غرام أنا مخنوق من القعدة هنا. بالشفا يا فريدة سلام.
***
في يوم كانوا الكل متجمعين على الغدا وبيبهزروا وبيضحكوا.
عتمان: ربنا يديم لمتنا دي وما أشوفش حد ناقص أصل.
ورد وقفت: طيب بما إننا متجمعين كلنا، فأنا عندي حاجة كده عايزة أقولها.
همس بهزار: أستر يا رب.
عتمان: قولي يا بت.
سيف: في إيه يا ورد، وترتيني ههه.
ورد بفرحة: أنا حامل.
سيف قام وقف والفرحة مش سيعاه وحط إيده على دراعتها: هتتكلمي جد يا ورد؟ إنتي حامل؟
ورد بتهز راسها بالموافقة.
سيف حضنها بفرحة وجليلة زغرتت.
غرام: ألف ألف مبروك يا ورد، ألف مبروك يا سيف.
همس: مبرووووك يا ورد يا حبيبتي.
زين خبط على ضهر سيف: مبرووووك يا أبو عمو.
يونس: الأخبار الحلوة جاية ورا بعض، مبروك يا ورد، ألف مبروك يا سيف.
سيف وورد: الله يبارك فيكم.
عتمان بفرحة: ما شاء الله، وبدل الحفيد اللي طلعت عيني عليه، يا يونس بقوا تلاتة أهم.
الكل بيضحك.
ليقاطعهم مكالمة ليونس. أحد الضباط. الكل سكت فجأة.
يونس: الو.
الظابط: الو يونس بيه؟
يونس: أيوا.
الظابط: هو في خبر لازم نبلغكم بيه. فريدة ماتت.
صباح بقت تقول كلام مش مفهوم واتجننت تقريباً من الزعل على بنتها ونقلناها مستشفى الأمراض العقلية.
يونس للحظة حس إنه زعل، بس افتكر كل اللي عملوه ورجع لطبيعته وابتسم.
أما باقي العيلة، ما فيش حد فيهم نزل دمعة وكملوا احتفالهم بحمل ورد عادي.
يونس: طيب بما إننا متجمعين والأخبار الحلوة بتهل علينا كده، فكل واحد يجهز شنطته نص ساعة والآجي الكل جاهز. يلااااا مسافرررررين.
الكل فرح وطلعوا يجهزوا شنطهم.
***
سيف: ورد.
ورد: نعم يا حبيبي.
سيف: تعرفي إني بحبك، حب عمري ما حبته لحد قبله كده.
ورد قربت منه: ده أنا اللي بعشقك ومش مصدقة إن كمان حامل منك.
سيف: كده كتير عليا أب لـتلاتة في سني دي.
ورد بتحاوط رقبته: بس هفضل أنا بنتك المفضلة، مش كده يا سيف؟
سيف: كده يا عيون سيف.
دارين دخلت ليحملها سيف ويلتقطوا سيلفي مع بعض.
***
زين: إيه الجمال والدلال ده؟ إنتي بتحلوي كده ليه؟
همس: يمكن عشان بتشوفني بقلبك مش بعينك.
زين: آه يا همس، سامحيني لو زعلتك في يوم من الأيام، واوعي تسبيني، أنا مجدرش على بعدك ساعة واحدة.
همس بصت لعيونه: إنت هتفضل أهم وأحلى حاجة حصلتلي في حياتي، ربنا عوضني بيك بجد يا زين.
زين: يا جلب وعمر وروح زين.
***
يونس وهو بيبص لغرام اللي بتجهز الشنطة.
غرام: بتبصلي كده ليه؟
يونس: هو أنا أستاهلك؟
غرام راحتله: اللي يعمل كل ده عشان يحميني ويحمي ابنه، واللي بشوف في عينيه حب وخوف مشوفتهوش في عيون حد قبل كده، يبقى ميستاهلنيش إزاي.
يونس: نفسك في إيه يا غرام؟
غرام: نفسي أفضل جنبك وفي حضنك ونربي ابننا سوا ونعيش حياة بعيدة عن أي مشاكل، حياة مفيهاش غيري أنا وانت وابننا.
يونس ابتسم وخدها في حضنه: هيحصل هيحصل.
***
العيلة كلها سافرت وقعدوا في فندق كبير جدا، كل يوم بيتجمعوا وبيسهروا مع بعض لحد الصبح، وقضوا أحلى أيام حياتهم، وغرام نسيت كل اللي حصل وبدأت حياة جديدة مليانة فرح وسعادة وحب، سواء بين همس وزين، أو ورد وسيف، أو يونس وغرام.
***
مشهد أخير على البحر في لحظة غروب الشمس. الجو هادي والهواء بارد.
غرام كانت بتجري على البحر وبتلف وفستانيها بيتطاير في الهوا، ويونس كان ماشي براحة وحاطط إيده في جيوبه وراها وباصصلها ومبتسم وعينه على كل حركاتها الطفولية.
غرام وهي بتلف وفاردة درعاتها للهواء: بحببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbzzbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbb