تحميل رواية «رغم فارق السن» PDF

بقلم هاجر جمال رواية رغم فارق السن الفصل الخامس عشر "15" كامل وحصري عبر مدونة ""

رواية رغم فارق السن

ملحوظة للوصول للرواية كاملة أكتب في جوجل (رغم فارق السن مدونة )

رواية رغم فارق السن بقلم هاجر جمال الفصل الخامس عشر "15"

داخل السينما

لهفه:عاصم انا مش فاهمه حاجه

عاصم بضحك:معلش هبقى اشرحلك

لهفه بزهق:طيب

بعد ما خرجو من السينما شرحلها الفيلم

رجعو الفندق لهفه رمت نفسها ع السرير من كتر التعب

عاصم بهدوء:لهفه

لهفه بتعب:نعم

عاصم:قومى غيرى هدومك الاول

لهفه وهى شبه نايمه:لا مش لازم لا

ابتسم عاصم بخفه وهو بدل ملابسها واخذها فى حضنه ونام هو ايضا

عادوا الى مصر لهفه وعاصم..بعد فتره من رجوعهم الى مصر

لهفه:انا عايزه اروح قعد عند ماما كام يوم

عاصم باستغراب:ليه فى حاجه

لهفه:لا اصلها وحشتنى اوى

عاصم:ماشى جهزى نفسك و اديكى

عند بيت بسمه وحامد والباب خبط

بسمه بفرحه:حبيبتى لهفه

خدتها فى حضنها

لهفه بابتسامه:عامله اى يا ماما

بسمه:الحمدلله ادخلو

حامد:ازيك يا لهفه ازيك ي عاصم بيه

عاصم/لهفه:الحمدلله

عاصم:لهفه كانت حبه تقعد معاكو كام يوم عشان واحشتوها

بسمه بابتسامه:دا انتى واحشتنى

لهفه:حبيبتى ي ماما

عاصم:طيب استاذن انا بقى

لهفه بتلقائيه:خليك شويه

عاصم بابتسامه:معلش ورايا شغل

حامد:ربنا معاك

بعد ما عاصم خرج

حامد بحزن:انا اسف يا بنتى ع كل حاجه

لهفه بحزن:لا يا بابا متتاسفيش ابدا

حامد:يعنى مسامحانى

لهفه:طبعا يا بابا

حامد بابتسامه:تعالى فى حضن بابا

فتحلها دراعه وجريت فى حضنه

لهفه بدموع:كان واحشنى حضنك اوى

بسمه:خلاص بقى بطلو نكد..ادخلى ارتاحى يا لهفه شويه اكون عملت الاكل اللى بتحبيه

لهفه:حاضر يا ماما

بعد ما لهفه دخلت اوضتها اللى وحشتها

حامد:مش ملاحظه حاجه

بسمه:حاجه ايه

حامد:يعنى قايم ماشى تقوله خليك حصل تطور اهو اقصد حاسس انها سعيده معاه

بسمه:يارب تكون سعيده ع طول

حامد:يارب

عدا الكام يوم عند باباها وماماتها وعاصم رايح عشان ياخدها

عاصم:ازيك يا لهفه

لهفه:الحمدلله كويسه

عاصم:اومال فين شنطتك عشان نروح

*رغم فرق السن*

*تكمله الفصل15*

لهفه بتوتر:اصل انا

عاصم بقلق:مالك يا لهفه

لهفه بارتباك:انا عايزه اطلق

وقع هذا ع عاصم كالصدمه

عاصم بصدمه:ايه

لهفه :عايزه اطلق

عاصم بضيق:ايه اللى بتقوليه ده يا لهفه طلاق اى بس ما احنا كويسيين والدنيا ماشيه تمام بينا ايه اللى حصل

لهفه بتماسك:عشان انا تعبت ومش قادره استحمل اكتر من كده

عاصم بحزن:حصل منى حاجه وحشه

لهفه بدموع:ايوه الاول الجواز اللى بالغصب.. دا غير الخطف اللى حصلى والحمل اللى سقطتو كل ده حصل فى اول فتره من الجواز.. اومال ايه اللى هيحصل بعد كده انا كنت هموت بسبب واحد كان عايز ينتقم منك..اومال لما يكون فى عيال حد من اعدائك هينتقمو منك فيهم..انا مش مستعده ابقى فى وجع قلب

عاصم:لهفه صدقينى اللى حصل ده مش هيحصل تانى مش هخليكى حد يقربلك..ارجوكى ي لهفه اطلبى اى حاجه غير الطلاق..انا مقدرش اعيش من غيرك

لهفه:لا تقدر انت عيشت سنين كتيره من عمرك لوحدك هتقدر اكيد

عاصم بغضب:انا غلبت معاكى معرفش اعملك اى تانى عملت كل حاجه اقدر عليها عشان تبقى سعيده ومبسوطه ليه دايما عايزه مش حاسه غير بنفسك وبس

مسكها من دراعها وخلاها تبصله

عاصم بحزن:ليه عايزه تسيبنى وانا شايف حب فى عنيكى ليا..ليه بتعذبى نفسك وبتعذبينى معاكى ليه

بعدت ايده بعيد

لهفه بكدب:قولتلك ان انا مستحيل احبك..انا منفعلكش ولا انت تنفعلى..ارجوك الطلاق يبقى ف هدوء

سابته ودخلت اوضتها وقعدت تعيط وبتقول لنغسها(انا اسفه يا عاصم اسفه بس مش عايزه احب عشان مترجحش اسفه)...خلص الفصل

رغم فارق السن الفصل السادس عشر 16

فهرس رواية رغم فارق السن جميع الفصول

حصرياً رواية رغم فارق السن بقلم هاجر جمال الفصل السادس عشر 16 كامل عبر مدونة pdf

رواية رغم فارق السن

ملحوظة للوصول للرواية كاملة أكتب في جوجل (رغم فارق السن مدونة )

رواية رغم فارق السن بقلم هاجر جمال الفصل السادس عشر "16"

عدا شهر على الحال ده وطول الشهر عاصم بيحاول مع لهفه

حامد:عاجبك اللى بنتك بتعمله ده

بسمه:اه عاجبنى..لهفه شافت كتير من وراه الجوازه ديه..حامد ارجوك متجبرهاش تكمل معاه سيبها هى تختار..لهفه كبرت مبقتش صغيره

حامد:بس ليه حاسس انها سعيده معاه

بسمه:يمكن..سيبها براحتها

حامد:ماشى

فى يوم عاصم جه عند لهفه لانو خلاص قرر يعملها اللى هى عايزاه ويطلقها..حامد طلب من لهفه تقعد مع عاصم للمره الاخيره وهى وافقت ع طول

لهفه:عاصم ممكن تسمعنى

عاصم بحزن:سمعك ي لهفه

لهفه:ممكن منطلقش

للحظه عاصم فرح وعمل نفسه زعلان

عاصم بحزن:ليه مش كنتى عايزه كده

لهفه بدموع:دا كان الاول عشان مكنتش عايزه احب وبعد كده اتجرح..عاصم انا تعبت فى الشهر ده وعرفت ان انا اتعلقت بيك..كملت بعياط عاصم انا بحبك وبحبك اوى كمان عارفه ان الحياه معايا صعبه بس انا مش هينفع او مش هقدر اعيش من غيرك انا ..

قاطعها عاصم بقبلته بالحب لها

عاصم بحب:وانا كمان بحبك واوعدك هكون اخوكى وجوزك وحبيبك وكل حاجه..انا بعشقك مما تتخيلى يا لهفه..لهفه انا بحبك

لهفه:وانا بموت فيك

ضمها بشده اليه وهى ضمته

دخل الاب حامد مبتسم من الوضع

حامد:اى النظام يا بنتى

لهفه بصت لعاصم بفرحه

لهفه بحب:بابا انا هكمل مع عاصم ومش هطلق منه

فرح عاصم بشده

حامد:خبر كويس

عاصم:نستاذن احنا بقى..يلا ي لهفه

لهفه بابتسامه:يلا

بعد ما مشيوا

حامد بغيره:تصدقى البت طلعت بتحبه

بسمه بضحك:انت بتغير عليها من جوزها

حامد بابتسامه:يلا ربنا يسعدها

بسمه بابتسامه:يارب يا حبيبى

حامد بخبث:قولتى اى ي بسوم

بسمه بضحك:حامد بقى الله

ضحك حامد بشده ع زوجته لانها حب عمره

فى بيت عاصم سويلم ولهفه وعاصم بيبصلها بنظرات خبث

لهفه:انت ناوى تعمل اى

عاصم بخبث:انا هوريكى تعالى بقى عشان نشفتى ريق

*رغم فرق السن*

*تكمله الفصل16*

جريت من قدامه وراحت عند البسين

لهفه بضحك:عاصم اهدى مينفعش كده

عاصم:اهدا اى بس دا انتى طلعتى عينى

ومسكها وشالها ونط بيها فى البسين..حاولت تطلع بس هو مسكها جامد..نظر لها بخبث وقبلها بكل حب وهى يديها حول عنقه وبادلته ولف بيها جامد فى البسين

لهفه بضحك:كفايه كفايه

عاصم بضحك:لا مش كفايه ع اللى عملتيه فيا ها

لهفه بدلع:كفايه بقى وحياتى يا عصومى

عاصم بدهشه:عصومى!!

لهفه:اه دا اسمك الجديد

ضحك بشده عليها والفرحه رجعت لقلبهم من تانى..الايام كانت ماشيه تمام بينهم وفى كل يوم لهفه بتحبو اكتر وعاصم طبعا..فى يوم جت نيهال وهنا

لهفه بفرحه:اهلين ي بنات

هنا بابتسامه:عامله اى

لهفه بابتسامه:الحمدلله

نيهال بابتسامه:وقعتى فى الاخر برضو

لهفه بابتسامه:حبيته اعمل اى

هنا:مبروك يا حبيبتى

نيهال:يارب السعاده ع طول ليكى

لهفه لاحظت انهم مش زى عوايدهم

لهفه بتساول:فى اى مالكم

هنا:مشاكل بس

لهفه بقلق:مشاكل اى

نيهال:بصى انا بندور ع شغل من ساعت ما اتخرجنا ومش لاقيين

لهفه:طيب انتو ممكن تشتعلو مع عاصم فى شركته..انا اصلا سمعته مره كان عايز موظفين فى شركته

هنا بفرحه:اى دا بجد

نيهال بفرحه:بجد ممكن نشتغل معاه

لهفه بابتسامه:اه انو انتو بس

هنا ونيهال:موافقين

*رغم فرق السن*

رواية رغم فارق السن الفصل 17 السابع عشر أضغط هنا

فهرس رواية رغم فارق السن جميع الفصول

بقلم الكاتبة المتميزة هاجر جمال رواية رغم فارق السن الفصل السابع عشر "17" كامل وحصري عبر مدونة pdf

رواية رغم فارق السن

ملحوظة للوصول للرواية كاملة أكتب في جوجل (رغم فارق السن مدونة )

رواية رغم فارق السن الفصل 17 السابع عشر

كان قاعد بيتفرج ع التلفزيون هو وهى

لهفه بنبره طفوليه:عايزه اطلب منك طلب صغنون يا عصومى

عاصم بضحك:يا ترا اى هو

لهفه:يعنى مش انت كنت بتدور ع موظفين للشركه بتاعتك..انا سمعتك قبل كده

عاصم:اه فعلا

لهفه:طيب و اللى يجبلك موظفين

عاصم بخبث:اديله بوسه

لهفه بخجل:بس بقى..اى رايك فى هنا ونيهال

عاصم بابتسامه:والله فكره بس كده يجولى بكره الشركه وانا هخلى حد يقعد معاهم ويفهم الشغل

قامت لهفه حضنته جامد

لهفه بابتسامه:بحبك بحبك ي عصومى

عاصم بضحك:وانا بموت فيكى

راحت اتصلت بيهم وقالتلهم وهما فرحو جدا وراحو تانى يوم الشركه

عاصم بهدوء:عماد السكرتير بتاعى هيقعد معاكى ي هنا و واحد تانى اسمه حازم هيقعد معاكى يا نيهال

هنا ونيهال بابتسامه:شكرا ي فندم

الباب خبط بتاع مكتب عاصم

عاصم:ادخل

عماد وحازم دخلو طبعا عماد عرفناه قبل كده..اما حازم هو شاب وسيم طول بعرض محترم وبشتغل مع عاصم بس كان فى شركه تانيه واتنقل هنا..طبعا اول ما دخلو عماد ركز مع هنا وحازم ركز مع نيهال

عاصم بهدوء:اقدملكم دا عماد ودا حازم..دى هنا ودى نيهال

سلمو ع بعض وكانت الابتسامات متدبدله بينهم وعاصم لاحظ ده..بدا كل واحد ياخد واحده عشان التدريب

روح عاصم البيت لهفه شافته جريت عليه وحضنو بعض جامد

لهفه بابتسامه:يومك كان عامل ازاى

عاصم بابتسامه:تعالى بس نقعد واحكيلك

حكى لها كل حاجه حصلت

لهفه:الله الله كده ابتسامات من اولها

عاصم بضحك:اى غيرانه منهم ولا اى

لهفه:تؤ تؤ بس انا متفاجئه..هفتح معاهم تحقيق فيدرالى دلوقتى

عاصم بضحك:تعالى بس رايحه فين..اكلينى الاول

لهفه:حاضر هروح اجبلك اكل

عاصم بخبث:لا انا مش عايز من الاكل ده

فهمت لهفه قصده ولسه هتقوم مسكها وقعدها ع حجره ولفت اايديها حول عنقه

لهفه:عاصم بقى

عاصم:ولا كلمه انا جعان

*رغم فرق السن*

*تكمله الفصل17*

عاصم:ولا كلمه انا جعان

لهفه:طب ما انا...قاطعها عاصم بقبلته بعد ما بعد عنها حط ايديها الاتنين ع وشها..مسك ايديها ونزلهم

عاصم بابتسامه:مالك بس..عايزه تانى

لهفه بخجل:بس بقى..هقوم اجيب الاكل..عاصم هو انا ممكن اروح معاك الشركه

عاصم بضحك:ياربى متجوز طفله..حاضر ماشى

لهفه قامت قعدت تتنطط وتسقف زى الاطفال

عاصم بضحك:احنا رايحين شركه مش رايحين نتفسح

لهفه بضحك:بالنسبالى فسحه

عاصم:طب تعالى ننام عشان نصحى بدرى

جريت لهفه ونامت فى حضنه

تانى يوم عاصم صحى لاقها صحيه وكلها حماس ابتسم بشده

لهفه:يلا قوم عشان نروح الشركه

عاصم بابتسامه:حاضر ي ستى..نفطر بس الاول طيب

لهفه:ماشى..مسكته من ايده وكانت مستعجله اوى وعاصم كان بيضحك عليها

رغم فارق السن الفصل الثامن عشر أضغط هنا

فهرس رواية رغم فارق السن جميع الفصول

رواية رغم فارق السن الفصل "18" بقلم الكاتبة المتميزة هاجر جمال الفصل الثامن عشر "18" كامل وحصري عبر مدونة pdf.

رواية رغم فارق السن

ملحوظة للوصول للرواية كاملة أكتب في جوجل (رغم فارق السن مدونة )

رواية رغم فارق السن الفصل "18" الثامن عشر بقلم هاجر جمال

راحو الشركه وكانت عماله تتفرج ع الشركه بانبهار ومسكه ايده وكلهم طبعا عمالين يبصوا جامد خصوصا الرجاله عشان جمال لهفه ملفت اوى..دخل بيها المكتب

عاصم بضيق:ايه اللى بيحصل بره ده

لفت ايديها حولين رقبته

لهفه بدلع:اعمل اى هما اللى بيبصولى

عاصم:طيب تعالى اقعدى

اعدها ع الكرسى وراح يقعد ع كرسى المكتب الرئيسى راحت وراه وقعدت ع المكتب وحطت رجل ع رجل قصاده

عاصم بابتسامه:شكلى مش هعرف اشتغل واروحك ع طول

لهفه:مش هعمل حاجه الا دى

عاصم:ايه هى

امسكت وجهه بايديها الاثنين وقبلته برقه

عاصم بتماسك:لهفه احنا فى الشركه

لهفه بدلال:اعمل اى ما انت كل يوم ترجع تعبان ومبلحقش اقعد معاك

عاصم:والله انا هعوضك..بكره اجازه ع فكره

لهفه بفرحه:هييييييه

ضحك عاصم بشده..قام من مكانه واقترب من وجها وقبلها.. وحملها بين يديه وذهب للجلوس ع الاريكه ومازال يقبلها..بعدت عنه وتسطحت ع الاريكه وهو فوقها..ظلوا ع هذا الوضع..الا ان رن التليفون بعد عنها

..ورد على المكالمه

عماد:رئيس الصفقه الجديده جه يا فندم

عاصم:اه دخله..بعد ما قفل..خدى التليفون اتسلى بيه

لهفه بفرحه طفوليه:هيييه..بحبك اوى

عاصم بحب:وانا كمان

ظلت تلعب بالتليفون كانها طفله عشر سنين وهو مستمتع بالغرجه عليها..دخل رئيس الصفقه ودا اول ما دخل عينيه جت على لهفه و سرح فيها وعاصم لاحظ

عاصم بضيق:اتفضل قعد

الشخص:ها..اه اسف

عاصم بجديه:قول اللى عندك

الشخص:انا عبدالرحمن محمود رئيس الصفقه الجديده..ان شاء الله الشغل يعجب حضرتك

عاصم:اكيد هنبدا امتى

عبد الرحمن مركزش معاه وبص للهفه

عاصم بغضب:انت معايا

عبدالرحمن:اه اه مع حضرتك..معلش بس مين العسوله ديه بنت حضرتك

عاصم بغضب اكثر:بنتى دى مراتى

عبدالرحمن بصدمه:مرات حضرتك

لهفه بانزعاج:يووووه خسرت

*رغم فرق السن*

*تكمله الفصل18*

عاصم هنا كان هيضحك من تصرفها بس شاف عبدالرحمن يبصلها باعجاب رجع لغضبه تانى

عاصم:اظن انك سمعت قولت اى

عبدالرحمن:ايوه بس ازاى مرات..

عاصم بصوت عالى:انت مالك انت ازاى..انت جاى شغل وبس

اتخضت لهفه من صوته

عبدالرحمن بحرج:انا اسف حضرتك..هنبتدى من بكره ان شاء الله..بعد اذنك

خرج عبدالرحمن بسرعه من المكتب..عاصم نفخ جامد..لهفه حبت تغير الجو

لهفه بتذمر:كده ينفع يعنى اخسر للمره التانيه فى اللعبه

ضحك ع اللى بتقدر تغير موده ف ثانيه

عاصم بضحك:لعبه اى ي لهفه بس..انا متجوز طفله

لهفه بزعل:انا مش طفله

راح قعد جنبها وهى استمرت فى اللعبه

عاصم:قوليلى انتى معكيش موبايل

لهفه بحزن:كان معايا بس كسرته ميت حته لما كنت قاعده عند ماما

عاصم:طب دقيقتين وجاى

لهفه :ماشى

راح عاصم عند عماد

عاصم:عايزك تنزل السوق وتجبلى احدث تليفون ممكن تلاقيه..اه ولفه كده بطريقه حلوه كده وانا واثق من زوقك

عماد بابتسامه:حاضر يا فندم

نص ساعه وعماد دخل بالهديه

عاصم:سيبها واتفضل انت..لهفه هاتى التليفون وشوفى هديتك

ع طول سابت التليفون وبدات تفتح الهديه واتفاجت بان تليفون حديث جدا

لهفه بفرحه:الله دا عشانى انا

عاصم بابتسامه:اكيد

حضنته جامد اوى

لهفه:بحبك اوى بحبك اوى بحبك اوى

عاصم بمشاكسه:انا كده هتخنق وهموت

بعدت عنه..انتى علقتى ولا اى

لهفه بدموع:لا بس فرحانه اوى

عاصم:ليه دموعك بس

مسح دموعها..اوعدنى مشفوش دموعك تانى ابدا

لهفه بابتسامه:اوعدك

*رغم فرق السن*

رواية رغم فارق السن بقلم هاجر جمال الفصل "19" التاسع عشر كامل عبر مدونة دليل ()

رواية رغم فارق السن

ملحوظة للوصول للرواية كاملة أكتب في جوجل (رغم فارق السن مدونة )

رواية رغم فارق السن الفصل 19 التاسع عشر بقلم هاجر جمال

لهفه:عاصم هروح لهنا ونيهال

عاصم بمشاكسه:سيبيهم هترخمى عليهم

لهفه بدهشه:انا برخم..بلاش انت

عاصم:قصدك ان انا رخم

لهفه بثقه:اه

قام بسرعه عشان يمسكها ملحقش طلعت هى من المكتب وضحك

لهفه خبطت ع باب مكتب هنا

هنا بجديه:ادخل

لهفه بمرح:الله الله بقينا عندنا وظيفه وبقينا محترمين

هنا بفرحه:لهفه تعالى

قامت حضنتها جامد

هنا:واحشانى اوى

لهفه:يا سلام ما انتى ما ساعت مشتغلتى وانتى مش معبرانى انتى ونيهال

هنا بضحك:معلش الشغل بقى..تعالى نرةح لنيهال ونقعد فى كافيه

راحو عند مكتب نيهال و وافقو قدامه

لهفه:مين ده

هنا:دا حازم اللى بيدربها

لهفه بابتسامه:اها قولتيلى

لهفه زقت الباب جامد ودخلت وهما اتخضو

لهفه بابتسامه:سورى هناخد نيهال سويه

حازم:اه اوى اوى اضلا دا معاد الاستراحه..عن اذنكو

نيهال بحب:واحشانى..كملت بغيط مش تخبطى الاول خضتينا

لهفه بغرور:دى شركه جوزى اعمل اللى انا عايزاه

نيهال بضحك:مااااشى

لهفه بخبث:سمعت مقابلتكم الاوله وكان فى ابتسامات متبادله ها

هنا ونيهال:عرفتى منين

لهفه:العصفوره قالتلى

هنا:والله ما فى حاجه بس مساعده

نيهال:اه بالضبط كده مش اكتر

لهفه بابتسامه:بكره نشوف..بصو عاصم جابلى اى..طلعت الموبايل

هنا بحب:مبروك عليكى

نيهال بسرحان:عايز حد كده يفاجئنى كل شويه ويبقى ملكى كده

لهفه وهنا :واى تانى

نيهال:ها ولا حاجه

هنا:عندك حق ي نيهال والله

لهفه بضحك:انتى كمان..بنات حسه ان ايامنا الجايه كلها هتبقى حلوه لينا كلنا

هنا ونيهال:يارب

رن تليفون لهفه وابتسمت لما شافت الاسم..حبت ترخم شويه

عاصم:الو

لهفه بدلال:الو مين معايا

عاصم باستغراب:مين معاكى مش عارفه صوتى يا لهفه

لهفه:ما تخلص بقى وتقول مين الله

عاصم:لهفه انتى عارفه ان انا عاصم

لهفه:اااااه..عايز اى

عاصم:تعالى عايزك شو

*رغم فرق السن*

*تكمله الفصل19*

عاصم:تعالى عايزك شويه

لهفه:اوكى جايه..هقوم بقى ي بنات

هنا بمرح:ماشيه معاك ي عم

نيهال بمزاح:الله بسهلو

ضحكت عليهم لهفه ومشيت

لهفه مكنتش عارفه ترجع مكتب عاصم..فخلت حد من الشباب يوصلها..عاصم شاف نظرات الشاب اتجنن قام مره واحده

الشاب:اهو مكتب عاصم بيه

لهفه بابتسامه:شكرا

الشاب باعجاب:العفو

عاصم بجديه:روح ع شغلك

لهفه لفت ايديها حول عنقته لانها تعلم غار عليها بشده

لهفه بدلع:مالك ي عصومى

عاصم بضحك:انتى بتقلبى مزاجى مره واحده كده ازاى

لهفه:حبيبتك بقى

جه وقت انهم يروحو البيت..فى العربيه عاصم ولهفه وره والسواق قدام..لهفه حد دراعها ع كتف عاصم

لهفه بدلع:ما تجيب بوسه

هنا ضحك السواق..عاصم اعتصب عليه

عاصم:ايه اللى بيضحك

السواق:لا مفيش

لهفه:يلا بقى

عاصم بابتسامه:لما نروح البيت

لهفه باصرار:لا انا عايزه دلوقتى

عاصم بضحك:امرى لله اركن ع جنب وروح فى اى حته كده

السواق:حاضر

عاصم:تعالى بقى

لصقها فى باب العربيه..قبلها بشغف وحب وهى بادلته..بعد عنها

عاصم:ها ارتحتى

لهفه بكسوف:اوووووى

ضحك عاصم بشده عليها

كملو طريقهم للبيت

*رغم فرق السن*

رواية رغم فارق السن بقلم هاجر جمال الفصل العشرون "20" كامل عبر مدونة ()

رواية رغم فارق السن

ملحوظة للوصول للرواية كاملة أكتب في جوجل (رغم فارق السن مدونة )

رواية رغم فارق السن الفصل 20 العشرون

فى البيت عاصم ولهفه

عاصم:تعالى بقى هعاقبك ع اللى انتى عملتيه انهارده ف الشركه

لهفه بدهشه:انا عملت اى

عاصم:عملتى اى وبتسالى كمان

كانت لسه هتعيط

عاصم:بس بس مالك انا بتكلم عادى

لهفه بدموع:انت هتعاقبنى ع ايه وانا معملتش حاجه

عاصم:وبعدين بقى مش واعدتينى انى مشفش الدموع تانى

لهفه:حاضر

عاصم بابتسامه:يعنى لما اتصلت بيكى عملتى نفسك مش عارفانى

لهفه بابتسامه:كنت برخم عليك

عاصم بضحك:ماشى ي ستى..طب بالنسبه اللى قولتيه فى العربيه ده..واللى حصل فى الشركه..وكنتى بتجرى منى ف امريكا عشان معملش كده

لهفه بضحك:اصلها تفرق دا كان فى الشركه والعربيه مش فى الشارع

عاصم:طب يلا ننام

لهفه:يلا

تانى يوم

عاصم:ها يا ستى هنعمل اى انهارده

لهفه:تعالا شيلنى ع ضهرك واجرى بيا

عاصم بدهشه:نعم ازاى يعنى

لهفه:هو اى اللى ازاى..بابا كان بيعمل كده..مش قولتى هتكون ابويا وكده

عاصم بابتسامه:حاضر يلا

فعلا شالها ع ضهره وجرى بيها وكانت بتتضحك جامد

عاصم:مش كفايه كده بقى

لهفه:لا مش كفايه

عاصم:امرى لله

راح ناحيته البسيم ورماها فيه ورما نفسه

لهفه بضحك:عاصم كفايه

عاصم بخبث:كفايه اى تعالى بس

قبلها عاصم وهى بادلته..حملها عاصم وطلع من البسيم

لهفه:انت رايح فين

عاصم بخبث:هنكمل فى البانيو فوق

شهقت لهفه بشده

لهفه:لا لا مش هينفع

عاصم بضحك:ليه بس مش هينفع..هتنبسطى اوى

ضحكت لهفه

بعد يومين

عاصم:انا اخدت اسبوع اجازه..تحبى تروحى فين بقى

لهفه بتفكير:اممم..ممكن الغردقه نفسى اروحها اوى

عاصم:خللاص هوديكى

لهفه بفرحه:هييييه

فى الغردقه..كانت لهفه مبسوطه اوى

لهفه بضحك:عاصم كفايه

عاصم بضحك:تعالى بس

شالها ع كتفه ورماها فى البحر

لهفه:ماشى ي عاصم هوريك

عاصم:هتعملى اى

نطت عليه خلت راسه تحت فى الميه

لهفه:هههههههههههه مش قادره

*رغم فرق السن*

*تكمله الفصل20*

عاصم:ماااشى ي لهفه

بليل جه عليهم

عاصم:بقولك اى فى حفله هنا

لهفه بفرحه:الله بجد

عاصم باتسامه:اه بجد عايزك تبقى اشيك واحده فى الحفله

لهفه بغرور:اكيد طبعا هبقى اشيك واحده

فى الحفله الكل متجمع

عاصم:يلا ي لهفه هنتاخر

لهفه:حاضر جايه

طلعت لهفه ومن كتر جمالها عاصم سرح فيها فهى كانت زى الاميرات اتكسفت لهفه من نظراته

عاصم بحب:انتى قمر كده ازاى

لهفه بابتسامه:عيونك بس حلوه عشان كده شايفنى قمر

عاصم:طيب ما تيجى نكسل الحفله

لهفه:لا عايزه احضرها

عاصم:طب يلا لما نرجع نبقى نتحاسب

الحفله كانت جميله اوى ورقصو ع اغنيه اجمل حلم

بعد ما الحفله خلصت عاصم خد لهفه وجرى بيها

لهفه:عاصم بتجرى ليه..رجلى

حملها عاصم بين يديه..دخل الغرفه..امسك وجها برقه وقبلها وتعمق وهى لفت يديها حول عنقه وبادلته..ويده كانت تمر بحريه ع جسمها الا انه قام بنزع فستانها ونزع بدلته وهى لا تشعر بشئ..حملها وذهب الى الفراش

عدت ايام الاجازه و رجعو القاهره..عاصم رجع الشغل وهى اتصلت بيه بليل

لهفه:انت هترجع امتى

عاصم:مش هعرف ارجع ورايا شغل كتير

لهفه:طيب اجيلك

عاصم:لا مش هينفع احنا نص الليل

لهفه:عادى هاجى مع السواق

عاصم:طيب اعملى اللى يريحك

خلص الفصل

كانت بتعيط بصوت عالي.

"أنا مش قادرة أتحمل أكتر من كده، سيبوني في حالي!"

"بس إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة أتكلم!"

"فهميني!"

"أنا تعبانة، تعبانة أوي."

"أنا عارف إنك تعبانة، بس لازم تقوليلي إيه اللي مضايقك."

"مش هقدر أقولك."

"ليه؟"

"لأنك مش هتفهمني."

"جربي وأنا هحاول أفهم."

"كل حاجة بتوجعني، كل حاجة."

"طب إيه اللي بيوجعك بالظبط؟"

"كل حاجة."

"مش فاهم."

"أنا كرهت حياتي."

"متقوليش كده، كل حاجة هتتحسن."

"لا مش هتتحسن."

"ليه بتقولي كده؟"

"لأن مفيش أمل."

"أكيد فيه أمل."

"مفيش."

"أنا جنبك، أنا معاكي."

"مش هتقدر تعملي حاجة."

"هحاول."

"مفيش فايدة."

"قوليلي إيه اللي حصل."

"مش قادرة."

"طب ممكن تقوليلي إنتي حاسة بإيه؟"

"حاسة إن كل حاجة بتسود."

"حاسة إن الدنيا بتضيق بيا."

"حاسة إني لوحدي."

"أنا معاكي."

"مش عايزة حد."

"طب أنا ممكن أعمل إيه عشان أساعدك؟"

"مفيش حاجة."

"طب ممكن بس تبطلي عياط؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تاخدي نفس عميق؟"

"أنا مخنوقة."

"طب ممكن بس تحكيلي؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه أكتر حاجة مضايقاكي؟"

"كل حاجة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إنتي عايزة إيه؟"

"عايزة أموت."

"متقوليش كده!"

"أنا تعبت."

"طب ممكن بس تقوليلي مين خلاكي توصلي للمرحلة دي؟"

"كله."

"كله مين؟"

"كله."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل بالظبط؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

"طب ممكن بس تقوليلي إيه اللي حصل؟"

"مش قادرة."

عاصم بمزاح: أنا مش عارف إزاي طفلة حامل في طفل.

لهفه: أنا مش طفلة على فكرة.

عاصم: ماشي يا ستي، المهم إنتي عايزة تجيبي إيه؟

لهفه: كل اللي يجي من ربنا كويس، بس لو أجيب توأم ولد وبنت.

عاصم: اشمعنى توأم؟

لهفه: يعني عادي، يبقى بنت شبهي والولد شبهك انت.

عاصم: المهم الصحة.

لهفه: فعلاً.

في مكان تاني في شركة عاصم، طرق باب مكتب نيهال.

حازم بمرح: عاملة إيه يا زوجتي العزيزة؟

نيهال بضحك: زوجتك، ماشي. بقا انت تعمل كده تخلي خطوبة وكتب كتاب يا حازم؟

حازم بضحك: مقدرش أستنى. كمل بخبث: وبعدين مالك مضايقة ليه؟

بدأ يقترب منها.

نيهال بتوتر: حازم، إحنا في الشركة.

ولكنه لا يسمعها، اقترب منها جداً وأمسك وجهها برقة وقبلها. حاولت أن تبتعد عنه ولكن لا نفع. ابتعد عنها بعد أن أصبح وجهها به احمرار. خرج من المكتب بغمزة.

نيهال: يخربيتك يا حازم، ده انت طلعت قليل الأدب، ماااشي.

طرق باب مكتب هنا.

عماد: ادخل.

عماد: إزيك، عاملة إيه؟

هنا: الحمد لله.

عماد: قوللي، مش بتفكري ترتبطى؟

هنا باستغراب: إيه السؤال ده؟

عماد: أنا آسف، عارف مش من حقي أسأل، بس بصي، هقابلك في الكافتيريا.

هنا: ماشي.

في الكافتيريا.

هنا: ها، كنت عايز إيه؟

عماد: أنا كنت عايز آجي أتقدم لك.

نظرت له هنا بصدمة.

هنا: إنت بتقول إيه؟

عماد: عايز أتقدم لك، يا ريت تاخدي معاد مع باباكِ عشان آجي.

هنا بتوتر: أيوه بس...

عماد: بس إيه، مالك يا هنا؟

هنا: اشمعنى أنا يا عماد؟

ابتسم عماد لأنها نادته باسمه فقط.

عماد: عشان عايز أكمل حياتي معاكي يا هنا، إنتي واحدة محترمة جداً، وكمان أنا...

هنا: إنت إيه، قول.

عماد بصدق وحب: أنا بحبك، لا بعشقك، بحب كل تفصيلة فيكي، الحقيقة، كلك على بعضك حلوة وهبقى غبي لو ضيعتك من إيدي.

هنا بخجل: إنت بتقول إيه؟

عماد بابتسامة: بقول الحقيقة.

فعلاً أخد معاد وراح اتقدملها وأهلها وافقوا وهي كمان وفقت لأنها ابتدت تحبه من فترة قصيرة.

كانوا كلهم متجمعين في حفل خطوبة هنا وعماد.

لهفه: والله كنت حاسة إن ده هيحصل.

عاصم: إيه هو اللي هيحصل؟

لهفه: اللي شفتيه قدامك، حازم يتجوز نيهال وعماد أهو خطب هنا.

عاصم بضحك: ربنا يتمم على خير.

لهفه بابتسامة: آمين يارب.

اشتغلت أغنية "مكتوبة ليك"، كل واحد خد حبيبته ورقص معاها.

حازم بمرح: بقولك إيه، ما تيجي نهرب.

نيهال بضحك: نهرب ليه؟

حازم بخبث: يعني عايز أقولك على كلمة سر.

نيهال فهمت ما قصده.

نيهال بخجل: بطل قلة أدب.

ضحك حازم بشدة، قبلها في خدها برقة.

عماد بغيظ: يابختك يا عم حازم، قادر تعمل اللي انت عايزه.

حازم بضحك: أنا مالي يا لمبي، حد قالك تخليها خطوبة بس؟

عماد: تصدق فكرة.

هنا بقلق: إنت هتعمل إيه؟

عماد: استني إنتي بس.

عماد راح قال لأبوها إنه يخليها كتب كتاب وقعد يتحايل على باباها ووافق في الآخر وجاب المأذون وكتب الكتاب وسط صدمة هنا وضحك نيهال ولهفه.

لهفه بضحك: ده انتوا مجانين، الحمد لله عاصم حبيبي عاقل.

عاصم بحب: قلب حبيبك.

عماد بخبث: مالك يا هنا يا حبيبتي؟

هنا: إنت إيه اللي عملته ده؟

عماد: عملت إيه، بقيتِ مراتي.

هنا نظرت له بغيظ، كانت ستتركه وتذهب إلا أنه أمسكها من معصمها وخرج بها من القاعة وذهب إلى مكان هادئ.

هنا بتوتر: إنت بتعمل إيه؟

اقترب منها عماد جداً وأمسك وجهها وقبلها بحب. وهي حاولت أن تبتعد عنه ولكن لا نفع. أصبح وجهها محمر من كثرة الخجل. أمسك يديها وعاد إلى القاعة.

لهفه وعاصم كانو عند الدكتور.

عاصم: خير يا دكتور؟

الدكتور: مبروك، حامل في توأم ولدين.

لهفه بفرحه: إيه بجد يا عاصم؟

عاصم بفرحه: ما كنتِ حابه تجيبِ توأم؟ ربنا حقق أمنيتك.

لهفه: مبسوطه أوي.

عاصم: أنا أكتر والله.

جه معاد فرح حازم و نيهال.

نيهال بفرحه: مش مصدقه اللي بيحصل.

هنا بضحك: لا صدقي.

لهفه بضحك: مالك يا نيهال، في إيه؟

نيهال بسعاده: مبسوطه بس.

خرجت نيهال بالفستان الأبيض واستقبلها حازم بابتسامه وقبل رأسها.

لهفه: عاصم تعالا نرقص.

عاصم: لا مش هينفع، انتِ حامل.

لهفه: عادي يا عاصم، قوم يلا.

عاصم: أمري لله.

عماد: تعالي يا هنا نرقص.

مسك إيديها وقام يرقص.

آخر اليوم، كل واحد روح بيته. في بيت عاصم سويلم.

لهفه بتعب: ااه مش قادره.

عاصم بقلق: مالك يا لهفه؟

لهفه: جسمي واجعني أوي.

عاصم: ما قلتلك بلاش رقص عشان ما تتعبيش.

لهفه: نعم؟ كنت عايزني مرقصش في فرح نيهال؟

عاصم بضحك: ما انتِ تعبتِ أهو، تعالي أحطيكِ في الميه وجسمك هيرتاح.

لهفه: ماشي.

في بيت حازم و نيهال.

حازم بمرح: تعالي يا جميل انت.

نيهال بخجل: ممكن تسكت؟

حازم: أسكت إيه بس.

حملها حازم وذهب إلى غرفته.

بعد فرح حازم و نيهال، تم تحديد فرح عماد وهنا. بعد ما الفرح خلص.

عماد بمرح: تعالي يا قمر، أخيراً بقينا في بيت واحد.

هنا بخجل: عماد بطل بقى.

عماد بضحك: طب تعالي، عايزك في كلمه.

حملها عماد وذهب إلى غرفته.

تاني يوم.

لهفه بألم: عاصم الحقني، مش قادره.

عاصم بقلق: مالك يا لهفه؟

لهفه: بولد يا عاصم، الحقني.

عاصم: طيب، طيب.

حملها عاصم وذهب إلى المستشفى.

لهفه بصراخ: عاصصصصصم الحقني.

عاصم بتوتر: متقلقيش، أنا جنبك.

لهفه: لا مش قادره، مش قادره.. منك لله يا عاصم، منك لله.

عاصم بصدمه: طب أنا عملت إيه طيب؟

لهفه بوجع وصراخ: خليتني أحبك، ودلوقتي هولد وبتوجع، مش قادره، الحقني.

دخلت العمليات والكل اتجمع بره، وعاصم رايح جاي قلقان جداً وبيدعي.

تقومي بالسلامه، وكذلك كل الموجودين. بعد شويه سمعوا صوت عياط التوأم.

الممرضه بابتسامه: ألف مبروك، ولدين زي القمر.

أدت الولدين لعاصم اللي كان فرحان بشده وعيط من كتر الفرحه. بعد شويه فاقت لهفه وكله دخل ليها.

لهفه بتعب: عاصم.

عاصم بسعاده: ألف مبروك يا حبيبتي، ولدين زي القمر.

مسكتهم لهفه وحضنتهم.

بسمه بفرحه: يتربوا في عزكم.

حامد بفرحه: مبروك يا لهفه، هتسموهم إيه بقى؟

لهفه: هنسمي حامد وحازم، حامد ع اسمك يا بابا وحازم ع اسم أبو عاصم.

عاصم بابتسامه: ها، إيه رأيكم؟

حامد بسعاده: ربنا يخليهم.

بسمه: طبعاً انت فرحان يا حامد.

حامد: أومال إيه، مش حفيدي اتسمى ع اسمي. تعالي يا بسمه، سيبيهم لوحدهم.

عاصم: دا انتِ فرجتي المستشفى علينا.. قعد تقول لي منك لله أنا يا لهفه.

لهفه بضحكة تعب: معلش بقى يا عصومي.

عاصم بضحك: مااااشي.

بعد مرور ست سنين.

حازم: بحبك أوي يا ماما.

لهفه: أنا أكتر يا قلب ماما.

حامد: وأنا كمان بحبك.

لهفه: بحبكم انتوا الاتنين.

باسوهما هما الاتنين.

عاصم: ابعد عن مراتي يلا منك ليه.

نظروا إلى مصدر الصوت.

لهفه: عاصم.

عاصم: سمعتوني قولت إيه؟

حازم: لا مش هبعد عن ماما.

حامد: أيوه، مش هنعمل كده.

راح عاصم ناحيتهم ومسكهم من ياقة التيشيرت هما الاتنين.

عاصم: ولا منك ليه، شايفين اللي قاعده دي، مراتي قبل ما تكون أمكم.. يعني محدش يبوسها ويحضنها غيري.

لهفه بضحك: دول ولادنا يا عاصم.

عاصم: بس انتِ.. سمعني.

حامد: يا عم نزلني طيب الله.

حازم: إيدك هتوحشك على فكره.

تركهم عاصم من الصدمه، بينما كانت لهفه تضحك بشده عليهم.

عاصم: غور يلا منك ليه.

حازم: على فكره بقى ماما بتحبنا أكتر منك.

حامد: ومتقدرش تستغنا عننا صح يا مامى؟

لهفه بضحك: صح يا عيون مامى.

نظر لها عاصم بصدمه.

عاصم: طب يلا بقى من هنا انت وهو.

بعد ما خرجوا من الأوضه.

عاصم: بتحبيهم أكتر مني صح؟

لهفه: دول عيال يا عاصم، متخدش ف بالك.

أمسك وجهها وقبلها بكل رقه.

هنا وعماد خلفوا بنت اسمها حنان عندها خمس سنين.

نيهال وحازم خلفوا بنت اسمها حنين عندها خمس سنين.

في بيت هنا وعماد.

حنان: مامى عايزه أروح عند خالتو لهفه.

هنا بابتسامه: حاضر يا ستي.

دخل عماد البيت.

حنان: بابي.

جريت عليه حضنته وشالها.

عماد بضحك: حبيب قلب بابي.

حنان: هنروح عند خالتو لهفه وعمو عاصم.

عماد: وأنا جاي معاكم.

حنان: هيييه.

في بيت حازم و نيهال.

نيهال: هنروح عند خالتو لهفه.

حنين بفرحه: هييييه.

حازم: وأنا جاي ولا إيه؟

حنين و نيهال: طبعاً.

حازم بضحك: حبايبى وربنا.

كلهم راحوا عند لهفه وعاصم، وأول ما دخلو.

حازم جرى وشال حنين ولف بيها.

حامد كذلك جرى وشال حنان ولف بيها.

وسط اندهاش الكل من اللي بيحصل وضحكوا بشده على الأطفال.

لهفه بضحك: إيه اللي بيحصل ده؟

عاصم بضحك: دا باين بيرسموا ع بعض.

هنا: شكلهم كده.

عماد: هو يعني حامد هيلاقي زي بنتي فين؟

حازم: ولا حازم مش هيلاقي زي بنتي.

نيهال: انتوا خلاص قررتوا.

لهفه: صح عندك حق.

عاصم: حازم، حامد سيبوا البنات بقى.

حازم ببراءة: لا يا بابا، أنا بحب حنين ولما أكبر هتجوزها.

حامد ببراءة: وأنا كمان عمي عماد تحجز لي حنان عشان لما أكبر اتجوزها.

ضحك كلهم عليهم بشده.

حازم: وأنا موافق.

عماد: وأنا كمان موافق.

حازم الصغير: حبيبي يا عمو حازم.

حامد: بعشقك وربنا يا عمو عماد.

عاشوا في أيام كلها سعاده.