تحميل رواية «ظنون خاطئة» PDF

د

"أنا عايزه أطلق "

جُمله عُمرى ما كُنت أتخيل أنها تطلع منى بس دايما الظروف بتبقا أقوى من الواحد

_يلا يا آدم أصحى هتتأخر على الشُغل

فتح عينه بنوم

_شويه وصحينى

قربت منه و انا بمسح على شعره

_كده هتتأخر يا حبيبى قوم أغسل وشك والبس عقبال ما أحضرلك الفطار

سبته و دخلت المطبخ و لسه هبدأ فى تحضير الفطار سمعت صوت عياط يونس أبننا أتنهدت بتعب الساعه بقت ٦الصبح و أنا لسه منمتش

شلته فى حضنى و بدأت أعمل الفطار و انا بطبط عليه عشان يسكت

طلع آدم و هو بيلبس چاكت بدلته بسُرعه

_عملتى الفطار يا هَنا و لسه

قربته منه و أنا ببص على الساعه المتعلقه على الحيطه و مدتله علبه الأكل و إزازه صغيره

_كل فى السكه يا آدم عشان متتأخرش عملتلك عصير كمان عشان الحر

بص للعلبه و الأزازه وبعدها بصلى

_هو أنا عيل يا هَنا عملالى لانش بوكس !

بعدت أيدى عنه بعد ما كنت رافعها بإبتسامه بهتت ملامحى من كلامه

_مش قصدى يا حبيبتى عشان تاكل و متبقاش جعان

اخد من العلبه سندوتش و اكله و هو واقف بسُرعه و بعدها شرب عصير

فى العاده بحضنه قبل ما ينزل بس حسه أنى تعبت أكتفيت أن أبتسم له و أنا بضم يونس لحضنى أكتر

_تروح و تيجى بالسلامه يا آدم

بان الإستغراب على ملامحه مكنش عندى طاقه عشان اراضيه هز راسه ليها ونزل

أتنهدت بصوت عالى و بكبت دموعى أنا و آدم أتجوزنا من سنتين كان جواز تقليدى أتحول لحب آدم حنين لكنه مبيعرفش يعبر عن حبه كُنت فاكره أنه عادى و هتأقلم لكن من ساعت ما خلفت و أنا خوفى زاد كُنت دايما شايفه ان الخلفه بتبعد الزوجين عن بعض و بالذات فى الفتره الأولى

عدى وقت وجهزت الغدا غيرت هدومى لفستان بيتى أحمر و فيه ورد أبيض و فردت شعرى مع شويه تنت فى العاده بلبس كده وقت الغدا عشان لما يجى من الشُغل يلاقى شكلى حلو

سمعت صوت الباب بيتفتح أستقبلته بإبتسامه عكس العاده كُنت بجرى أحضنه لكن طاقتى خلصت

_عامل أيه ؟

جاوبنى و هو بيقلع الجزمه

_الحمد الله

مسألش حتى و أنتِ عامله ايه؟

أدتله ضهرى و أنا بتكلم بيأس

_أدخل غير عقبال ما أحضرلك الغدا

حط مفاتيحه على السفره و دخل الأوضه ببرود

_لا أنا أتغديت فى الشُغل ...أنا عايزه أنام من غير ما حد يصحينى

أتجهلت كلامه و أنا بدخل المطبخ بمسك دموعى و ببص على الاكل بحسره دمعه فرت من عينى مسحتها بسُرعه

_و أنا الى مرضتش أكل من غيره

رجعت الأكل فى التلاجه و أنا بجاهد دموعى

الحب مش كل حاجه كلمه كنت بسمعها دايما لكن عمرى ما فهمتها غير دلوقتى

قعدت فى الصاله بمج النسكافيه بتاعى و يونس نايم جمبى طلع آدم من الأوضه و هو بيدعك وشه بنوم

_مساء الخير

فضلت باصه على التليفزيون و جاوبته

_مساء النور

قعد جمبى على الكنبه و هو بياخد يونس على رجله بيلاعبه

_حبيب بابا عامل أيه النهارده؟

شديت على المج و انا بشرب

طب و أنا؟!

مش هيقولى عامله ايه؟

تليفونه رن مسكه و هى بيبصلى

_أنا هدخل ألبس بقا عشان أنزل مع محمود شويه

هزيت راسى ليه من غير كلام حاسه لو أتكلمت دموعى هتزل كُنت لامحه نظراته ليا بإستغراب فى العاده بطلب منه أنه يقعد معايا و مينزلش

خرج بعد نص ساعه و هو لابس هدومه

_أنا نازل يا هَنا عايزه حاجه ؟

هزيت راسى ليه بالرفض

_لاء مش عايزه خد المفتاح معاك عشان لو نمت

لاحظت نظراته ليا أنا بفضل سهرانه لحد ما يجى و بوصله للباب

سمعت صوت الباب و هو بيتقفل و هِنا سمحت لدموعى بالنزول مش دى الحياه الزوجه الكنت عايزاها عشان كده كُنت عايزه نأجل الخلفه بس هو كان مُصر أننا نخلف

بصيت لدموعى و لنفسى فى المرايا

ليه؟! ...ليه عامله فى نفسى كده؟!

أزاى مفضله راحته على راحتى؟

وشى أصفر و مرهق من قله النوم نفسيتى مش متظبطه أخدت شور عشان أستريح شويه و أخدت يونس فى حضنى و نمت و حقيقه وجود يونس مهون عليا كُل حاجه محستش نمت قد ايه صحيت على نور الاوضه و انا شايفه آدم بياخد هدومه من الدولاب قمت بجزعى و انا صوتى كله نوم

_عايز تاكل يا آدم؟

بصلى ثوانى و بعدها أتكلم

_لا مش عايز خليكى نايمه هغير و أنام أنا كمان

مكنش عندى طاقه أنى ألح عليه همهمت ليه و رجعت تانى للنوم

من فرط تفكيرى كُنت عايزه أنام جسمى كان رافض أنى أصحى فتحت عينى بتعب و انا ببص على الساعه كانت١٢ الضهر قمت بفزع بس الحمد الله لقيت آدم نزل

عملت روتينى العادى لكنى فكرت أنى اخرج بعد ما شوفت رساله من هدير مرات صاحب آدم أنها عايزانا نتجمع رغم أنى مش بستلطفها لكن حسيت انى عايزه انزل وخلاص

بعدت رساله لآدم أنى هنزل و و ديت يونس عند ماما

_عامله أيه يا هَنا

أبتسمتلها بود و رديت

_الحمد الله و انتِ

طبطبت على كتفى كأنها بتواسينى

_أنا كويسه أنتِ العمله ايه زمانك مدايقه طبعا

سألتها بإستغراب

_لا أنا كويسه هدايق ليه

_ليه هو أنتِ متعرفيش بخصوص زينت

جعدت ما بين حواجبى و أنا ببصلها و ببص لبقيت القاعدين

_مين زينت؟!

مثلت الصدمه و هى بتحط أيديها على بوقها

_يلاهى أنتِ متعرفيش أنا بجد أسفه

أتكلمت بصوت عالى نسبيًا

_مين زينب دى يا هدير؟

أتدخلت خديجه مرات واحد تانى من صحابه

_زينب دى كانت زميلتنا فى الجامعه بقت بتشتغل معاهم فى الشركه هى يعنى....

شايفه تمثلهم و انهم بيحاوله يبنه أنهم مش عايزين يقوله

اتكلمت بنفاذ صبر

_ماتخلصى يا خديجه

_كان فى أعجاب بنها و بين آدم زمان بس منفقوش و هى سافرت كمان

بصتلهم بصدمه كانت باينه عليا أعصابى سابت إيدى كانت بتترعش كل خليه فى جسمى مش متقبله كلامهم جاوبتهم بإبتسامه مهزوزه

_أه أفتكرتها آدم كان حكيلى عنها بس نسيت أسمها أصل أنتم عارفين آدم مش بيخبى عنى حاجه

بصيت لساعتى و انا بقف

_عن أذنكم عشان ألحق أجيب يونس

مشيت و أنا أعصابى مش ملكانى كُنت شبه التايهه يعنى فى الاخر هتخان و هكتب مشكلتى فى كومنت على الفيس و أقول للبنات ساعدونى!!

هيتقلى مُطلقه!

ولا هيتقلى دى غلطه و عديها متخربيش بيتك

غصب عنى دموعى نزلت كُنت بعيط بصمت بعيط و أنا بتفكر كُل لحظاتنا سوا هونت عليه

هونت على آدم!!

صداع بيفتك بدماغى مسحت دموعى و انا بواسى نفسى كُنت دايما خايفه من فكره الجواز بس آذم طمنى و واعدنى

_هشش أهدى مفيش حاجه أنتِ لسه مش متأكده

أخدت يونس و رجعت البيت كان قاعد فى الصاله بيبصلى بصمت إبتسمتله بتعب من غير ما أتكلم

_أنتِ أزاى تنزلى من غير ما تقوليلى

فى موقف زى ده كنت هقعد جمبه و أتكلم بهدوء و أصلحه

_بعتلك رساله

_رساله أنتِ شايفه أن المفروض أعرف فى رساله أنك نزله؟!

أتنهدت بتعب و أنا بحط يونس على الكُرسى

_مش أنتَ القولتلى متتصليش بيا وأنا فى الشُغل محبتش أزعجك

كان لسه يتكلم لكنى قطعته

_عايز تاكل ولا لاء

ملامحه كانت كُلها غضب من طريقتى جاوبنى بضيق

_لا أتغديت برا

ضحكت على كلمته تقريبا أعصابى باظت خالص

_و مع مين بقا يا ترا

أتعجب من طريقتى الجديده عليه

_هيكون مع مين يعنى مع زمايلى

وقفت قُصاده بهدوء

_و زمايلاك دولت فيهم بنات؟

_أنتِ عايزه توصلى لأيه يا هَنا

أتحركت من قُصاده

_مش عايزه حاجه أنا دخله أغير

مر أسبوع الشك هيموتنى خايفه خايفه أواجهه

سمعت صوت فى الصاله و لاحظت أن آدم مش جمبى فتحت باب الأوضه براحه و أنا بدور عليه لحد ما شوفته فى البلكونه قربت منه و سمعته

_أنا مش عايز حد يعرف الموضوع ده هيبقا بنا أحنا الأتنين بس لما اظبط الدنيا هبقا أقول لهَنا كُل حاجه

من الصدمه وقفت مكانى من غير ولا حركه هيقولى أيه هيقولى أنه عايز يطلقنى !!

ولا أنه بيحب واحده تانيه؟!!

ألتفت بعد ما خلص عشان يمشى لكنه أتفاجئ بوجودى لاحظت التوتر فى عنيه

_أنتِ واقفه هِنا من أمتى ؟!

كُنت بجاهد عشان صوتى يطلع

_لسه جايه كُنت بدور عليك

حسيت أن ردى ريحه قرب منى بإبتسامه كُنت لابسه فُستان بيتى أبيض فوق الركبه و فارده شعرى وقف قُصادى و مازالت إبتسامته موجوده

مسك أيديها و أتكلم

_وحشتينى يا هَنا و وحشنى قعدتنا مع بعض

طبع بوسه على دماغى وغصب عنى دمعه نزلت من عينى سألنى بلهفه و هو بيمسح دمعتى

_مالك فيكى أيه أنتِ تعبانه؟

هزيت راسى بالنفى ليه

_مش تعبانه مخنوقه شويه بس

ملس على وشى بحنان غريب خله فى شعور جديد يرواودنى

_أيه الخنقك طيب

بعدت عنه و انا ببص فى عينه

كنت دايما بقرا أن لما الراجل بيخون بيهتم بمراته لأنه بيبقا حاسس بالذنب

_ده من أمتى؟

بص لسؤالى بتعجب

_هو أيه الى من أمتى؟!

شاورت على أيده و بعدها ملامح وشه

_حنينك دى من أمتى

لاحظت الخُزن فى عينه قرب تانى منى و هو بيضمنى ليه

_حقك عليا يا هَنا عارف أنى قصرت معاكى الفتره الفاتت بس كُنت فى ضغط الشُغل أنا بحاول و الله أبين أهتمامى و حنيتى ليكى

أتشبثت بحضنه و أنا ساكته و مسكه دموعى بحاول أصدق بس شعور الشك مش بيروح منى الشك بيقتل البنى آدم

بعد عنى وطبع بوسه على خدى

_تعالى نتفرج على فيلم بما أنى بكرا أجازه

بصتله بدهشه مش ده آدم هو اصلا مش بيحب السهر ولا الأفلام

_و ده ليه أنت أصلا مش بترضى تسهر ولا تتفرج على فيلم

باس راسى و هو بيطبطب على شعرى

_خلاص يا ستى حبتهم من النهارده يلا بقا

حركات بيسطه لكنها بتفرق كُنت مفتقده الأحساس ده من زمان أوى أحساس الحنيه و الأمان

قعدنى على الكنبه و أتكلم

_خليكى هِنا عُقبال ما أعملنا أتنين عصير و فشار

إستغراب زاد أكتر آدم عمره ما دخل المطبخ هزيت راسى ليه و شوفته و هو بيدخل المطبخ دموعى نزلت أول ما أختفى

قلبى واجعنى أووى الشك بقتلنى معاملتى الجديده مطمنتيش بالعكس زاد الشك جوايا

مسحت دموعى بسُرعه أول ما لقيته جى

_أتفضلى يا ستى الفُشار هو محروق شويه و العصير كمان اهو جبلنا بقا فيلم رومانسى كده

قعدت جمبى و هو بيفتح دراعه ليا عشان أقرب لما قابل صمتى شدنى من دراعه قربنى ليه

_يلا بقا يا هَنونه جبلنا فيلم

أبتسمت ليه و أنا بجيب فيلم

أستغليت أن فى حته مُأثره فى الفيلم و عيط عيط بشهقات ضمنى آدم ليه أكتر

_ده حتت فيلم يا هَنا بتعيطى ليه كده

شهقاتى زادت بعدنى عن حضنه بخضه

_فى أيه يا هَنا مالك يا حبيبتى؟

مسحت دموعى و أما ببصله

_حبيبتك!!

ضحكت بسُخريه وسط دموعى

_أزاى حبيبتك يا آدم أنا مش مصدقه أنك قاعد بتتفرج معايا على فيلم أحنا مع بعض فى نفس البيت لكننا بُعاد أوى آدم أنا حسيت بإحساس كان غريب بالنسبالى لما حطيت أيدك على شعرى أنتَ فاهم أحنا و صلنا لأيه ليه يا آدم ليه بخيل فى مشاعرك معايا ؟!

كان باين على وشه الحُزن و انه متأثر بكلامى

قرب منى و هو بيمسك أيدى

_أنا عارف أنى مقصر بس حقك عليا أنا خلاص هتغير

مسح دموعى و هو بيبص لوشى و بعدها أتكلم بمرح ...مرح كان جديد عليا

_و بعدين أيه الحلاوه ده متجيبى بوسه

ضحكت وسط دموعى عليه ضمنى ليه

_طب متضحكيش كده بس

_يلا يا هَنا عشان أتأخرنا

طلعت من الاوضه و انا لابسه فُستان أسود ستان ضيق من فوق ونازل على واسع لكنه مش واصل للأرض مع طرحه سودا و ميكب هادى

بصلى بإعجاب كان باين عليه

_أيه التحفه الفنيه دى

بصتله بتعالى

_دى أقل حاجه عندى

قرص من خدى بغيظ

_طب يلا يا لمضه

كُنا رايحين عيد ميلاد هدير مرات محمود صاحبه

مسك أيدى و أحنا دخلين و بدأنا نسلم على المعازيم و قعدنا على الترابيزه قربت هدير و معاها واحده لابسه فستان نبيتى ضيق عريان شويه من فوق و فرده شعرها ملامحها كانت عاديه

_دى هَنا مرات آدم و دى زينب يا هَنا

كانت بتقدمها ليا و هى بتشاور عليا لاحظت نظرات زينب ليا كانت نظرات تقليل كأنها بتستقل منى

جاوبت ببردو

_هو أهلًا وسهلا و كل حاجه بس مين زينت دى

أتكلمت هدير وهى طبعًا مش عاجبها كلامى

_دى زينب الى حكتلك عنها زميلة آدم فى الشُغل

أتصنعت التفكير و أنا ببص لآدم

_اه أفتكرتها أزيك يا زينب

أبتسامتلى بإصفرار و بعدها وجهت كلامها لأدم

بنبره رقيقه

_أزيك يا آدم

_الحمد الله

جاوبها بهدوء من غير حتى ما يبادلها السلام قعدت قُصادنا و بدأ الجرسون ينزل الأكل

كانت بتبصلى بضيق باين من عيونها

مسك أدم الشوكه وكان لسه هياكل حطت هى فى طبقه كُفته من عندها

_كُل يا آدم أنا عارفه أنك بتحب الكفته من زمان

بصتلها بنظرات رعبتها أخت الشوكه من آدم قبل ما ياكل و رجعتلها الكفته ده

_أديكى قولتى زمان دلوقتى بقا بيحب البانيه

أخذت البانيه من طبقى وحطتها عنده

سندت أديها على الترابيزه و أتكلمت

_أزاى ده لسه متغدى معايا فى المكتب كُفته

بصيت لآدم مستانيه تفسيره لاحظت أنه بيتهرب بنظراته أخد قطمه من البانيه و جاوبها

_بقيت بحب البانيه أكتر يا زينب أى حاجه هَنا بتحبها أنا بحبها

إجابته هدت النار الجوايا شويه بس هى كملت

_معقوله يا آدم ده أحنا أيام الجامعه مكناش بنجيب غير كفته ده أنتَ الخلتنى أحبها من كتر ما كنت بتجبهالى

أبتسمت و هى بتوجه كلامها ليا

_أنت عارفه يا هَنا آدم كان بيستنانى عشان ندخل المحاضره مع بعض و لو أتأخرت كنا بنسيب المحاضره و نفطر مع بعض ده فى مره...

قاطعها آدم بصوت عالى

_خلاص يا زينب مش هتحكى لمراتى عن صداقتنا زمان يعنى و أديكى قولتى زمان يعنى فى الماضى دلوقتى زكريات ملهاش لازمه

كان باين الإحراج على ملامحها مسك آدم أيدى و هو بيطبطب عليها كأنه بيهدينى

كُنت حاسه بخنقه مش طبيعيه أستأذت منه انى هروح اكلم ماما اطمن على يونس ده كان مُجرد عُذر كُنت حاسه كأن حد خانقنى أنا قاعده قُصاد حبيبته جوزى السابقه الى بقت شغاله معاه و بيتغدا معاها و مقليش سابنى فى البيت و بيتغدا معاها

أتوجهت لجوا بعد ما هديت شويا لكن لفت نظرى و قفه هدير و زينب و قفت بعيد عشان خاطر أسمعهم

كانت هدير بتتكلم بهدوء

_أنتِ عايزه أيه يا زينب؟

جاوبتها زينب بحده

_عايزاه عايزه آدم ندمت أنى سبته زمان و عايزاه و شكله أصلا مش مبسوط مع مراته آدم مش هيحب غيرى مكنش بيهتم غير بيا معتقدتش انه حبه ده كله راح أو حبها زى ما حبنى ده سبها و أتغدا معايا فى الشركه ....كُلها مسألت وقت و هيقولها أنه مش عايزها

مقدرتش أسمع أكتر من كده بعدت و أنا رجليا مش شيلانى مسمعتش بقيت الكلام

سألتها هدير

_أتغدا معاكى لوحدك

نفت زينب ليها

_لا كَان التيم كله بس سابها

_أنا اه مش بحب هَنا بس مش هسمحلك تخربى بيت آدم ....آدم فعلا بيحب هَنا بيحبها بجد مش حُب مراهقه

قبلت خديجه فى طريقى سألتها بجمود

_ليه آدم و زينب سابه بعض

بصلتى بنظرات تعجب من سؤالى

_مكنوش شيه بعض أديكى شوفتى أستايلها مختلف عن آدم لبسها كُل حاجه و كمان هى سافرت و سابته

كانت متابعه نظرات فا كملت بخبث

_الله و أعلم لو مكنتش سافرت كان أيه الهيحصل أنتِ عارفه يا هَنا البنت الى الراجل مش بيطلها ولو عدى ميت سنه بتقضل فى باله لحد ما ينولها

قربت منى و طبطت على دراعى

_ربنا يكون معاكى سلام بقا عشان جوزى بينادى

كُنت شبه الجماد بسمع بس خديجه دايما هاديه كنت فاكراها طيبه و هتفدنى يظهر أن كلهم بيكرهونى او مش حبنى مع آدم

ممكن عشان شافه حبه لزينب؟؟

قعدت جمب آدم بصمت بصلى بإستغراب

_هَنا أنتِ كويسه؟

رفع أيده بيعدلى حجابى عشان شعرى بان

_أنا كويسه مفيش حاجه

قاطعنا قعده زينب قُصدنا تانى

_أيدا هُما نزله الحلو

بصت نحيت طبق آدم

_هُما حطولك جاتن بالشوكلت ليه أنت بتحب الفانيليا زى ...تعرفى يا هَنا آدم حبها عشانى

مسكت أيديها قبل ما تتمد على طبقه و أنا فقده أخر ذره صبر زقيت أيديها بعُنف و أنا بتكلم

_مفيش حاجه بتفضل على حلها يا أنسه زينب بس فى شخص مُغفل بيفضل عايش على الماضى مش عارف يتقدم و أنا الحمد الله حبيبى عايش على الحاضر و المُستقبل

حطيت الشوكه فى الجاتوه و مدته نحيه آدم و إبتسامتلها

_تعرفى يا زينب آدم بقا بيموت فى الشوكولاته

حطيت الشوكه على جمب و انا بمسك إيد آدم بضغط عليها فهم قصدى

_عن أذنكم يا جماعه

وقفنا إحنا الأتنين فا أتكلمت هدير

_ما تقعده شويه لسه بدرى

مسكت دراع آدم بضمه ليا

_معلش بقا عشان آدم عايز ينام أصلنا سهرنا عشان كُنا بنتفرج على مُسلسل

وجهت بقيت كلامى لزينب

_تعرفى يا زينب بنتفرج على مسلسل طائر الرفراف لو تعرفيه فى مُمثله شبهك أسمها بليبن أنتِ شبها فى

بصتلها من فوق لتحت

_فى الشكل و الشخصيه و للأسف أنا بكره المُمثله دى موت أصل دمها تقيل

بصيت لآدم كان بيضحك كُنت شايفه فرحه فى عنيه حط أيده عليا

_عن أذنكم و كل سنه و أنتِ طيبه تانى يا هدير

كان سايق و أنا ساكته معدتش متحمله الضغط النفسى كلامها بيتردد فى ودانى وكلامه هو و كلام خديجه كمان معقوله فى علاقه بينهم؟!

هل فعلا آدم هيسبنى ؟ ...هو بجد محبنيش زيها ؟!

أنا فعلا محستش بحب آدم ليا دايما بارد حنين لكن من بعيد بس كلامها ميقولش أن دى شخصيته معاها شكلى أنا الطرف الزياده بنهم و فعلا مسأله وقت و هيرجعه

أتوجهنا للبيت من غير يونس برغبتى

أول ما دخلنا البيت وقفت قُصاده و سألته بهدوء

_هو كان فى علاقه حُب بينك و بين زينب يا آدم؟

_هفهمك

قرب منى لكنى شاورته بأيدى أنه يقف

_لو سمحت يا آدم جاوبنى

هز دماغه بصمت

_أدينى فرصه أفهمك

معُدتش مستحمله نطقت بالى عُمرى ما كُنت أتخيله

_أنا عايزه أطلق يا آدم

بصلى بصمت كأنه بيحاول إدراك القولته

_أنتِ بتقولى أيه يا هِنا

رجعت خطوه لوره لأنه قرب منى

_متقربش يا آدم ...خليك بعيد أنا تعبت

تعبت بسببك أنتَ شايف أن فى حاجه فى حياتنا صح؟

جاوبنى بأسف

_أنا أسف عارف أنى كُنت مقصر معاكى مش بعمل الى أى واحد بيعمله لمراته بس أنا خلاص أتغيرت

إبتسمت بسُخريه و أنا بمسح دموعى

_و ياترا بقا كُنت مقصر معاها هى كمان تروح تتغدا معاها و سايبنى زى الكلبه مستنياك هِنا عشان نتغدا مع بعض مهنش عليك حتى تتتصل تطمن عليا و تقولى أتغدى

شاورت نحيه باب الشقه و كملت

_لما بتدخل من الباب ده فكره تسألنى زى ما بسألك عامله أيه النهارده يا حبيبتى؟

دموعى نزلت بقهر على حالى

_كُنت ناوى تقلى أمتى أن حبيبتك القديمه رجعت ؟... ها ما ترد

زقيته فى صدره بأديا و كملت

_لما تتجوزها كُنت هتقولى ليه يا آدم ؟..ليه؟

قبضتنى ضعفت و أديا أرتخت

_ليه يا آدم محبتنيش زيها؟

رفعت عينى و بصيت لعيونه الكلها حُزن على حالى

_أنتَ عارف مكنتش عايزه نخلف ليه؟

مجوبش بس نظراته كانت كُلها تسأول

_عشان كُنت خايفه اليوم ده يجى كُنت خايفه حُبك ميدومش ده لو كُنت حبتنى اصلا طول عمرى خايفه من الخلفه بحس أنها بتنهى الجواز بس أكتشف أن مش الخلفه السبب ...انتَ السبب فى الى أحنا فيه

الرعشه بدأت تزيد فى جمسى و بدأت مبقاش قادره أقف قرب منى بسُرعه و هو بيفكلى الطرحه عشان أتنفس

_ليه محبتنيش يا آدم ؟...هو أنا مستحقش؟!

ضمنى ليه و هو بيطبطب على راسى

_أنا أسف أنى خليتك تحسى الأحساس الوحش ده أنتِ تستهلى كُل الحب الى فى الدنيا

أعصابى سابت و بدأت أحس بسقعه فى أطراف بتجيلى الحاله دى لما بتعرض لضغط أو إنفعال

رفعنى من على الارض و حضنى أكتر شلنى لحد السرير بعدت أيده عنى بضعف

_أبعد عنى يا آدم ملكش حق أنك تلمسنى

أتجاهل كلامى و هو بيطلع هدوم من الدولاب ليا

_لو أنا مليش الحق مين يبقا ليه

قعدت على السرير بتعب و أنا بحاول أخد منه البيچامه قرب بيحاول يفك الفُستان بعدت أيده بعصبيه

_قولتلك أبعد عنى يا آدم

قرب منى و أتكلم بهدوء و هو بيطبطب على شعرى

_أهدى طيب يا حبيبتى عشان متتعبيش أكتر

مسك أيدى و هو بيحاول يدفيها

_جسمك تلج و الرعشه زادت فى جسمك

ضحكت بسُخريه و أنا ببعد راسى عن أيده

_الحنيه مش لايقه عليك يا آدم

نظراته ليها كانت مكسوره و شايله هموم الدنيا

غيرلى هدوم تحت أعتراضى و نام جمبى و هو بيغطينى عشان الرعشه تروح

_أبعد يا آدم لو سمحت معنديش طاقه أناهد معاك

حشر دماغه فى رقبتى أكتر

_أهدى عشان متتعبيش أكتر نامى و بكرا نتفاهم مع بعض

_أنا بكرا هطلق مش هفضل على ذمتك

همهم ليها بصمت بعدها أتكلم

_أنا أسف يا هَنا أنا حاسس بإحساس و حش أوى منظرك قُصادى كده مخلينى كاره نفسى

_لا متكرهش نفسك أنا كده كده هبعد عنك مهما قولت مبقاش لينا عيشه مع بعض

شد على حضنى أكتر

_شششش نامى يا هَنا

صحيت تانى يوم بعد ما أخدت أجازه من الشُغل عشان أحل سوء الفهم معاها سبتها تتكلم وتخرج الجواها

فتحت عينى بدور عليها على السرير مكنتش موجوده قمت بسرعه أشوفها فى الشقه كُنت بدور عليها زى العيل الصغير البيدور على أمه

_هَنا أنتِ فين؟

مسبتش حته غير ما شوفت فيها رجعت تانى الاوضه بسُرعه مسكت التليفون عشان أتصل لقيت رساله منها

"عارفه أنك هتمسك التليفون لما ماتلاقنيش أنا مشيت يا آدم و مش راجعه أستحاله أعيش مع واحد قلبه مش معايا ياريت نخلص الموضوع بالود ما بينا"

قعدت بضعف على السرير بعد ما قريت رسالتها للدرجه دى مش واثقه فيا ؟! من أول مُشكله مشت ورا شكوكها للدرجه دى مكُنتش محسسها بالأمان من نحيتى

لبست بسُرعه و أنا مقرر أروحلها و أرضيها

فات ثوانى و أتفتح الباب كانت مامتها

_صباح الخير يا حماتى

بصتلى بضيق و جاوبت

_صباح النور أدخل يا آدم

دخلت الصاله و أنا متوتر عُمر ما هَنا واحت بيت أهلها مهما كُنا متخانقين

_هى دى الأمانه الى أمنتك عليها يا آدم أنا معرفش أيه الحصل بينكم بس أنا بنتى مبطلتش عياط من وقت ما جت

بصتلها بأسف

_غصب عنى و الله يا طنط الوضع خرج عن السيطره أنا عايزها تيجى و نتكلم و نحل سوء الفهم

قامت و هى بتجاوبنى

_أنا هنديها بس معتقدش أن الموضوع هيتحل

دخلت بعد دقايق كانت لابسه الإسدال و لابسه الطرحه و قعدت قُصادى أستغربتها فا سألت

_أنتِ لابسه ليه كده هو فى حد غريب؟!

جاوبت بهدو و عنيها حمرا من كُتر العياط

_أنتَ ....أنتَ الشخص الغريب يا آدم

كلمتها كانت زى السهم الغرز فى قلبى قربت و قرفصت قُصادها مسكت أديها و أنا نظراتى كُلها رجاء

_أنا سيبتك أمبارح عشان خاطر تهدى ياريت تسمع...

قاطعتنى بسؤالها

_سبتو بعض ليه؟.....عشان معرفتش تتحكم فيها صح أنتَ فاكر لما أتخطبنا أنتَ الى جبتلى الطرحه رغم أنى مكُنتش عايزه البسها بس لبستها عشانك لبسى كله أنت َ الى أخترته كُنت فاكره ده حُب

سحبت أيديها من أيدى

_لكن أتضح أن كان عندك عُقده و بطلعها عليا معرفتش تعمل معاها كدا ف.....

مسكت أيديها بسُرعه

_لا و الله أبدأ أنا عملت كده عشان بحبك من غيرتى عليكى هَنا أنا قبلتك صُدفه و من يومها مطلعتيش من بالى أتقدمتك و أنا شايف فيكى أم ولادى و ملكه قلبى لما حجبتك كان من خوفى عليكى و غيرتى مش متقبل فكره أن حد تانى يشاركنى فيكى

بوست كفوفها و كملت

_أنا لما أصريت على الخلفه عشان كُنت خايف ...خايف تملى منى و تبعدى شوفت أن وجود يونس هيقربنا مكونش أعرف أنى كُنت ببنى سد ما بنا

بصتله بعيون كُلها ألم لو كان قلى الكلام ده قبل كده كُنت رميت نفسى فى حضنه

بصتله بجمود و أنا بقف و ببعد من قدامه

_معدش ليه لازمه الكلام ده يا آدم أنا مقدره أنها مُمكن تكون نزوه أو حنين للماضى بس أسفه يا آدم مش أنا الست التشوف واحده تانى فى حيات جوزها و تكست أو تعدى

وقف بهمجيه و هو بيمسك أيدى

_مفيش حد فى حياتى و الله العظيم مفيش غيرك أنتِ بس هى أتعينت معايا فى المكتب مكنتش همانى لدرجه حتى أنى مفكرتش أحكيلك متخليش شكوك تنهينا

_و الله يا آدم كلام صحابك مش بيقول كده مش هدير وخديجه كانه معاكم فى الجامعه ماشاء الله بيتحاكه عن حُبك الرهيب ليها

شد على أيدى أكتر

_كُنت فاكره حُب زينب كانت أول واحده تقرب منى بالشكل ده كُنت مبهور بيها لكن لما قربت عرفت ان الإنبهار حاجه مؤقته الحُب هو البيدوم

ضخكت بسُخريه

_شايفه أن عراكنا هو الى خلاك تعترف بحبك ليا و تحسسنى بقمتى عندك لو مكنش حصل كُل ده كُنت هتثبتلى حُبك ؟

أتنهدت بتعب و أتكلمت قبل ما يجاوب

_لو سمحت يا آدم أمشى أنا مش قادره أكمل نقاش

باس راسى و مسح على الطرحه

_أنا همشى عشان خايف تتعبى بس هاجى تانى

كُنت ماشى زى التايهه أيه علاقه هدير و خديجه هُما كانه عارفين علاقتنا و قتها اه كُنت معجب بيها لكن مش للدرجه وقفت قُصاد بينى الى تربيت فيه أول ما الباب أتفتح أترميت فى حضن أمى زى العيل الصغير طبطب على ضهرى

_مالك يا حبيبى فيك أيه؟!

مسكتنى من أيدى و قعدتنى على الكنبه نمت على رجلها بتعب و أتكلمت

_هَنا مشيت عايزه تسبنى

طبطب على راسى بحنيه و أتكلمت

_ليه يا آدم مش أتعملت معاها زى ما قولتلك

عينى كان فيها دموعى محبوسه حاسس بضعف رهيب

_عملت بس بعد فوات الأوان مكُنتش أعرف أنى كُنت وحش أوى معاها كده بس أديها أزاى الحنان و أنا مأختهوش

دموعى نزلت غصب عنى و أنا بفتكر أبويا الله يرحمه

_بابا علمنى القسوه مينفعش تتعامل يحنيه عشان لو وريت ضعفك الناس هتستغلكً متبقاش حنين أو ضغيف مع حد لكنه للاسف مفهمنيش أن مراتى غير المفروض أعاملها مُعمله خاصه

أنتِ عارفه لما طبطبت على شعرها حسيت برعشه جسمها للدرجه دى كُنت مُغفل

قومتى أمى بحيث خلى وشى ليها و مسحن دموعى

_المُهم أنك ممكن يكون أبوك كان قاسى شويه لكنه كان خايف عليك أوعى تضيعها من أيدك وريها حُبك خليها تثق فيك من أول وجديد

مر أسبوع أسبوع كامل بحاول أشوفها فيه كانت رافضه و جودى و مصره على الطلاق طلبت بنقلى لمكتب تانى بعيد عن زينب كُنت بسعى لأى حاجه عشان أراضيها بسهر كل يوم تحت بيتها بالعربيه على أمل أنى أصعب عليها

بعدت رساله لمحمود صحبى بعد ما كان بيسأل عن حالى بقلق

"مراتك و خديجه بوظولى حياتى أتمنى يكونه أستريحه"

أول ما محمود قرا الرساله نده على مراته بصوت عالى

_هدير يا هدير

دخلتله بسُرعه

_فى أيه بتزعق ليها كده

_أنتو عملتو أيه لهَنا و آدم

مثلت عدم المعرفه

_عَملنا أيه فى أيه؟

قرب منها بعصبيه

_أخلصى يا هدير أنا خُلقى ضيق

حطت راسها فى الأرض و أتكلمت بأسف

_حكيتلها عن علاقه آدم و زينب

كور أيده بغضب

_و تحكولها ليها و أنتم مالكم

حاولت توقفه لكنه بعد أيده

_مسمعش صوتك أنتِ سامعه و فهمينى بقا قولتلها أيه أنتِ و خديجه

كُنت قاعده على السرير و يونس جمبى ببص للسقف بصمت كالعاده لحد ما ماما دخلت

_محمود صاحب آدم برا و عايزك

قمت من على السرير بسُرعه

_عايزنى؟!

_اه بيقول أنه عايز يقولك حاجه

لبست الإسدال و طلعت

_السلام عليكم

_و عليكم السلام

قعدت فى الكُرسى القُصاده أتنهد بصوت عالى بعدها أتكلم

_أنا جاى عشان أعتذرلك عن الهدير عملته و أوضح سوء الفهم

شاورلى بأيده قبل ما أتكلم

_لو سمحتى يا مدام هَنا أسمعينى آدم فعلا كان على علاقه بزينب لفتره صُغيره هى كانت مُختلفه عنه زى ما شوفتى تفكير شخصيه أسلوب حياه كانه دايما خناقات و بيسيبو و يرجعه لحد ما قالتله أنها هتسافر مقدرش أنكر الفتره دى آدم اتأثر بس مش حبًا فيها عشان كان متعود عليها و على فكره آدم متغداش معاها لوحدهم أنا و بقيت التيم كُنا معاهم كان بياخد شيفتات زياده عشان عايز يفاجئك مقدرش أقولك بأيه لانه مأمنى آدم أتربى على القسوه مش بيعرف يظهر مشاعره أوى بس بيعرف يطلعها فى الهدايا

كُنت بسمعه بصمت إبتسم على ملامحى المتفاجئه و كمل

_آدم كان بيصدها من أول يوم و مكنش مديها فُرصه و على فكره زينب بعتت لآدم قبل خطوبتكم وعرضت عليه أنه يسافر و يشتغل برا و يبنه حياتهم مع بعض بس هو رفض عشانك عشان أختارك أنتِ

وقفت و هو بياخد تليفونه

_آدم بيحبك و أوى كمان أتمنى تديلو فُرصه حالته الأسبوع الفات كان شبه الجسم من غير روح و على فكره آدم قدم طلب لنقله من المكتب رغم أنى كُنت معاه كُل ده عشانك كُل واحد عنده لغه حب و آدم كانت لغه حبه السكوت انه يبقا معاكى بس ساكت هو مبيعوفش يعبر عن نفسه و ده دورك علميه

نزل و سابنى فى صراع داخلى يعنى كُل ده كُنت فاهمه غلط؟

و ظلماه ؟ رغم كُل ده أحترم رغبتى أنى أبقى لوحدى

وقفت فى البلكونه بدور عليه لقيت لسه بيركن نزلت جرى عليه كان معاه بوكيه ورد نديت عليها و أنا صوتى مكتوم من العياط

_آدم

التفتلى بتفاجئ لكن مدتلهوش فرصه أترميت فى حضنه و هو مبخلش فى أنه يحاوطنى بدرعاته

_أنتِ كويسه يونس حصله حاجه

لما لقانى سكته حاول يطلعنى من حضنه لكنى مسكت فيه أكتر و أتكلمت بصوت مُتحشرج

_أنا أسفه يا آدم

بعدت عنه بشوف ملامحه كانت متفاجئه

_أسفه على أيه؟

بصتله بأسف

_أنى شكيت فيك بس أن كُن...

حط أيده على شفايفى بيسكتنى

_ششش أنا الى أسف أنى وصلتك للمرحله دى أنك حتى مش قادره تسمعينى

رفع أيده بيمسح دموعى

_أدينى فُرصه أعوضك فيهاو و عد منى مش هنقصك حاجه

هزيت راسى وسط دموعى

_موافقه

باس راسى بحنان بعد ما قابل ردى و كمل بمرح و هو بيدينى بوكيه الورد

_مش كُنت تقولى أنك هتتصلحى بدل ما أغرم نفسى بوكيه ورد

بصتله بغيظ و أنا برجعله البوكيه تانى

ضحك على ملامحى و هو بيقرص خدى

_ده أنا أجبلك الدنيا بحلها بس أنول رضاكى

ملامحه أتغيرت لما أخد باله من شكلى

_أنتِ نزلتى ليه كده بصى شعرك كله برا الطرحه أزاى

رفع أيده بيعدلى الطرحه و أنا ضحكت عليه عيونى كانت مليانه حُب ليه قربت منه و طبعت بوسه على خده بكسوف

بصلى برفعه حاجب

_أنتِ قد الحركه دى ...و عملاها فى الشارع

مسك أيدى عشان أركب العربيه

_على فين ؟!

_على بتنا

سألته بسُرعه

_طب و يونس

ركب الناحيه التانى

_خليه عند حماتى عايزين نكمل الصُلح بنا

ضحكت بكسوف عليها فا عمزلى بعنيه

_أيوا بقا أموت أنا فى الغمزات

_يا آدم حاسب هقع

مسك أيدى أكتر

_أنا ماسكك أهو هتقعى أزاى

كان رابطلى طرحه على عينى و بيمشينى عشان عملى مُفاجئه

وقف عربيه يونس و أتكلم

_خلاص يا ستى و صلنا

أتكلمت بضيق لأنى مش عارفه أمشى

_و صلنا أيه جايبنى أخر الدنيا و تقولى و صلنا

فك الطرحه من على عينيا بصيت حوليا بصمت كان قُصادى بيت صُغير و قصاده جنينه متحاوطه بسور ضغير بصيت حوليا بزهول ألتفت لورا لقيت البحر بس كان بعيد شويه

_أيه ده يا آدم؟!

قرب منى بإبتسامته الجميله

_بيتنا يا روح قلبى مش كان نفسك فى جنينه هى اه صغيره و البيت صُغير بس يع...

قاطعته أنى أترميت فى حضنه و أنا متشعلقه فى رقبته

_صغيره أيه ده تحفه يا آدم أحلى من خيالى كمان

بعدنى عنه حضنه و أتكلم

_هى دى المفاجئه الكنت بحضرها هى اه مش حته سكنيه بس حبيت أبسطك ده الى كان بيخلينى أتغدا فى الشُغل عشان كُنت باخد شفت زياده

رفع أيده بيمسحلى دموعى قبل ما تنزل

_كفايه عياط يا حبيبتى بقا

مسحت دموعى

_أنا حامل

كان لسه بيمسحلى دموعى و جاوب من غير تركيز

_مبروك ياحبي....أيه أنتِ حامل؟!

هزيت راسى ليه بفرحه قبل ما يفرح سألنى بعد ما افتكر لما عرفت انى حامل فى يونس مكنتش فرحانه لانى كنت خايفه

مسك وشى بإيديه الأتنين

_أنتِ فرحانه صح

فكره أنه فكر فيا قبل ما يفرح خلت قلبى ينبض بحبه أكتر بُست كف أيده المحاوط وشى

_أنا بحبك أوى يا آدم

و كأن كلمتى دى كانت المُفتاح عشان يعبر عن فرحته حضنى بفرحه

_أنا فرحان أوى يا هَنا أنا حاسس أنى ملكت الدنيا

رفعنى عن الأرض و لفت بيا مره و احده و هو بيتكلم بصوت عالى

_أنا أسعد و أحد فى الدنيا

ضربته على ضهره بشويش

_براحه يا آدم دوخت

نزلنى بسُرعه و هو بيبوس خدى

_أنا أسف يا حبيبتى مش قصدى

شال يونس و قرب منى مدلى ورده صُغيره

_دى هدايا من يونس عشان هتجبيله أخ

طب بوسه جمب ثغرى

_و دى بقا عشان هتخلينى أب تانى

قرب أكتر بس حطيت أيدى على بوقى

_آدم عيب كده

ضمنى ليه بضحك

_عيب أيه بس يا هنون ده أنتُ حام...

ضربته على كتفه

_آدم

حاوطنى بحُب بنطره فيها كُل حنيه العالم

_عيونه و قلبه و روحه

"أنتَ رفيق دربى"

انتهت احداث الرواية نتمني أن تكون نالت اعجابكم وبانتظار آراءكم في التعليقات