مريم بحزن و هي بتمسح على حجاب فريده بحنان : مالك يا فريده شكلك عامل كدا ليه
فريده فضلت تبكى : انا تعبانه اوى يا مريم مش عارفه الدنيا هتتظبط معايا ازاى و امتى
مريم : في ايه بس احكيلي
فريده حكتلها كل حاجه حصلت من اخوها و في الشركه
مريم : اخوكى دا حق_ير ازاى توصل بيه لكدا هو مش خايف عليكى حتى
فريده اتنهدت بحزن : اخويا ! اخويا اللى مش راضي يسيبنى في حالى و انا ليا زيي زيه و اكتر كمان
اخويا اللى ضيع كل ورثه في الش_رب و الس_هر و دلوقتى عاوز ينتقل على ورثي و ياخد منه
مريم : انت ليه متاخديش حقك منه و تعيشي مع نفسك
فريده ضحكت بحسره : فكرك هيسيبنى ! هتصدقينى لو قلتلك انى عاوزه اسيبله كل حاجه و امشي
مريم مكنتش عارفه تقول ايه حضنتها و فضلت تهدى فيها و تطمنها
بالليل فريده كانت راجعه و داخله البيت لقيت اخوها في وشها : انت كنت فين يا بت انت من الصبح هو مفيش راجل تستأذن منه هنا
فريده بتريقه : هه فوق الأول بس و بعد كدا هبقي استأذنك
على قام من مكانه و ش_دها من شعرها : تتكلمى عدل معايا بعد كدا يا بت انتى فاهمه و ادخلى يلا اعمليلي اكل
فريده بوجع : ابعد عنيييي بقي انا مش طاي_قاك ابعدددد
على رم_اها على الأرض بغضب : يلا غورى اعملى اكل
فريده قامت من مكانها ووقفت قدامه بتحدى : انا مش خدامه عندك اخدم نفسك بدل ما انت عمال تهين فيا و لا شوف واحده ترضي تتجوزك مع انى اشك إن حد هيط_يق يعيش معاك
على قرب منها : نعم ! عيدي كدا تانى
فريده خافت منه و سكتت برجفه
على ضر_بها بالكف و اتكلم بصوت عالى : ما تعيدي
فريده مكانتش قادره تتكلم و هو عمال يزعق و ماسكها من شعرها بعن_ف
الباب خبط و دى الحاجه الوحيده إللى نجدتها منه طلعت تجرى من أيديه و فتحت
جارتهم : في ايه مالك يابنتى صويتك جايب لعندى
فريده : الحق ينى
على : تعالى هنا و الله لعلمك ازاى تتكلمى عدل
فريده هر_بت منه و طلعت برا البيت
فضلت ماشيه بتعب و شفايفها بتن_زف و عيونها مش شايفه بيها و إذ فجاه بضوء عربيه عالى و صوت و لكن مقدرتش تتحرك و قفت مكانها .........