رواية جميلتي العمياء — الفصل 6 — بقلم سارة عبد الباري
وقفنا البارت إللى فات لما جميله وقعت من على السلم.
وليد فى الوقت ده كان راجع من الشغل ولقي جميله راسها بتنزف.
"جميله جميله حبيبتى ردى عليا لا لا جميله..."
وليد شال جميله وخدها فى العربيه وجرى على المستشفى.
فى المستشفى.....
"يارب يارب تقوم بالسلامة انا تعلقت بيها يارب رجعها لي انا مليش حد غيرها."
الدكتور خرج من اوضه العمليات...
"خير طمنى يا دكتور أرجوك."
"اطمن هى بخير وفى خبر حلو.."
"خير ان شاء الله..."
"المريضة رجعلها بصرها."
"يعنى جميله هتشوفنى بجد."
وليد حضن الدكتور من الفرحه
"شكرا جدا لحضرتك."
"العفو ده واجبي."
"اقدر اشوفها دلوقتى."
"هننقلها اوضه عاديه وتقدر تشوفها بعد اذنك."
وليد دخل الاوضه عند جميله.
"جميله حمد الله على السلامة."
"انت وليد."
وليد جري على جميله واخدها فى حضنو
"ايوا يا حبيبتى وليد. وليد إللى حبك من قلبه وليد إللى كان هيموت من الخوف عليكى حمد الله على السلامة يا قلبي...."
"قلبك."
"ايوه قلبى وروحى وحبيبتى جميله انا مش بحبك انا وصلت لمرحله انى بعشقك."
"مش عارفه اقولك اى ياعنى مش هتطلقنى انا بابا حكالى عن كل حاجه حصلت فى الماضي انت مش مضطر تتجوز بنت الراجل اللى انت بتكرهه."
"انا مش عايزك تفكرى فى الماضى انتى الحاضر والمستقبل....."
"وليد انا بحبك."
"وانا بعشقك."
"بس انا مش عارفه مين اللى كان عايز يقتلنى."
"متخفيش انا هقولك مين."
فلاش باك.
وليد بعد ما الدكتورة قالت إن جميله اكلت حاجه بتعملها حساسيه حس ان حد كان عايز يأذى جميله فحط كاميرات مراقبه فى الفيلا. والكاميرات صورت كل إللى حصل من نسرين.
عودة من الفلاش باك.....
"نسرين انا مش مصدقه."
"لا صدقي يا حبيبتى وهى دلوقتى محبوسه بتاخد جزاها."
"شكرا اوى يا وليد مش عارفه اشكرك أزاى."
"انا اللى عايز اشكرك يا جميله لأنك ظهرتى فى حياتى وبعدين قومى بالسلامه علشان فرحنا."
"فرحنا انت نسيت يا وليد احنا متجوزين."
"لا يا قلبي منستش بس انتى ملبستش فستان ومتعملش ليكى فرح وده من حقك."
"انت فرحتى يا وليد ربنا ميحرمنيش منك ابدا."
"ولا يحرمنى منك يا جميلتي."
"جميلتك.."
"اه جميلتى انتى جملتى حياتى."
بعد مرور خمس سنوات........
وليد وجميله بقى عندهم سيف وملك وكدا قصت جميله ووليد انتهت.