تحميل رواية «فجر جديد» PDF

وفى عصر يوم الجمعة جاء شوقى لزيارة رفعت.

"معقول اخيرا افتكرت تيجى تزورنى يا راجل يا عجوز!"

"معلش بقه يارفعت بيه ما انت عارف الشغل والواحد صحته ما بقتش مسعداه."

"ربنا يديك الصحة والعافية ويخليك لينا."

"ربنا يبارك فيك يابنى وانت ازيك وازى صحتك دلوقتى؟"

"بخير والحمد لله وقريب حنزل الشغل كمان."

"كده طب الحمد لله."

فى هذة الاثناء دخلت ندى وهى تحمل صينية عليها اكواب من العصير.

"أتفضل يا أبيه اتفضل يا رفعت بيه."

شوقى: "بص يا رفعت يابنى انا عاوز اكلم مع ندى فى موضوع وتحضرنا فيه."

رفعت: "خير يا عم شوقى."

فسارعت ندى تقول: "ابيه رفعت بيه مش فايق للموضيع دى وبعدين انا قولت راى وخلاص."

شوقى: "يابنتى مفيش حاجة بتتاخد قفش كده."

شوقى: "ندى يابنى."

وقبل ان يكمل خرجت هى على الفور من الغرفة ودخلت غرفتها واغلقت على نفسها.

"كمل يا عم شوقى ندى ماله؟"

"ندى جايلها عريس شاب كويس وابن ناس ونعرفه المرة دى كويس هو واهله كمان."

شعر رفعت بدوار ولكنه تماسك وقال: "طب وهى رأيها ايه؟"

"من غير حتى ما تعرف اى تفاصيل عنه رفضت وبتقول انها رافضة الجواز تانى نهائى بعد اللى شافته."

عند هذا ردت الروح الى رفعت من جديد: "طب وحضرتك عوزنى اعمل ايه؟"

"عوزك يابنى تتكلم معاها وتقنعها تسمعنا وبعدين مش تجربة وحشة حتوقف حياتها كلها عليها دى لسه صغيرة والف مين يتمناها."

"خلاص يا عم شوقى انا حتكلم معاها ما تقلقش."

"كتر خيرك يابنى يلا اسيبك ترتاح وان شاء الله تنور شركتك قريب."

"انت لسه قاعدت معايا يا عم شوقى وكمان جاى لوحدك مجبتش ليه العيال وامهم معاك دا انا بحب قاعدتهم."

"لما تقوم بالسلامة ان شاء الله حنيجى كلنا بس ابقه استحملنا بدوشتنا بقه."

رفعت بضحك: "خلاص والله ليا زيارة عندك انت والعيلة."

"ماشى ياسيدى يلا سلام."

"مع الف سلامة يا عم شوقى."

دخلت سيدة على رفعت فور ذهاب شوقى.

"هو فى ايه يابنى هو عم شوقى مزعل ندى ليه هو جاى ياخدها ولا ايه؟"

"يااااااالهوى يا سيدة هو انتى متابعه الموضوع من اولها!"

"ايوة طبعا امال هى سيبه يلا قول ايه الموضوع."

"طب ما سألتهاش هى ليه."

"دخلت اوضتها وقفلت على نفسها فمرضتش اضايقها يلا قول."

"جايلها عريس ارتحتى."

سيدة بفزع: "يادى المصيبة انا بقولك جايلها عريس مش حصلت لها حادثه."

"وهى رفضت مش كده اكيد يعنى لازم ترفض."

شعر رفعت من كلام سيدة انها تعلم شىء لا يعلمه هو فقال على الفور: "وانتى ليه متاكده من رفضها دادة هى ندى تعرف حد متعلقة بحد يعنى؟"

"تعرف حد ومتعلقه بحد دا ايه لا طبعا بس اكيد بعد اللى شافته فى جوزتها اللى فاتت لازم ترفض."

ارتاح قلبه وقال: "اه تقصدى كده يعنى."

"ايوة امال فكرك أيه."

"ايوة ياشادى انت بخير الحمد لله بقيت بمبطب يا منيل ما طمنتش قلبى لحد دلوقتى ولا قولتلى الفرح امتى."

"يا منيل . ماشى يا انصاف طب مش حعزمك فى فرحى."

"يا واد ما تريح قلبى بقهمش لما رفعت يقوم بالسلامة ونخلص موضوعه هو كمان."

"يادى النيلة هو لسه معترفش."

"لا ياسيادة القاضى خليك مقضيها هزار وهبل لحد ما تطلع معاش قبل ما تتجوز."

فضحك شادى عن اخرة وقال: "والنبى انتى عسل يا انصاف وعشان خاطر عيونك يومين اتنين وحخلص موضوع رفعت ده نهائى واجيبك انتى وعبد المجيد تحضروا فرحى."

"يارب تصدق المرادى سلامهااا يا شوقى فتحت ندى فى موضوع العريس."

"ايوة يا ستى ورفضت ارتحتى وكلمتها كمان ادام رفعت وبرضو رفضت بس انا قولت لرفعت انه يبقه يكلمها بينه وبينها كده ويلين دماغها زى ما طلبتى منى."

"الا انتى طلبتى اكلمها ادام رفعت ليه يا ولية."

"طب هاا ورفعت لما فتحتها فى الموضوع ادامه كان رأيه ايه وعمل ايه هه قولى."

"هو فى ايه بالظبط يا نبيلة انتى بتخططى لايه."

"أنا . أنا لا بخطط ولا بظبط انا قاعدة فى حالى اه."

"امال ليه اكدتى عليا قبل ما امشى انى اكلمها ادام رفعت ودلوقتى بدل ما عوزة تعرفى ردها عوزة تعرفى رفعت قال ايه وعمل ايه اوعى تكونى بتفكرى أن."

"اقولك الحق ياشوقى انا فى ضميرى كده وبتمنى من كل قلبى ان رفعت يتجوز ندى هو ده اللى حيعوضها عن كل اللى شافته."

"ندى ممكن اعرف رفضتى العريس اللى اتقدملك ليه؟"

ندى وبرتباك شديد: "رفعت بيه من فضلك مش عوزة اتكلم فى الموضوع ده."

شعر بالاحراج فقال: "انا اسف ان كنت ادخلت فى خصوصياتك بس عم شوقى هو اللى طلب منى اتكلم معاكى وعلى العموم ده مش حيحصل تانى انا يعنى ابقه لك ايه عشان اكلمك فى حاجة زى دى."

"انت بتقول ايه انا مقصدش كده خالصلالا خلاص مفيش كلام تانى."

"على فكرة انت بتتلكك صح."

"بجد رفضتى ليه."

"مش عوزة اتجوز."

"ارتحتى بس انتى لسه صغيرة ومحتاجة يكون ليكى بيت واسرة واولاد."

"صحيح انا فى حاجة كنت عاوز اسالك عنها بس يعنى."

"بس ايه اسأل اللى انت عوزة."

"هو انتى ليه مخلفتيش من شاكر برغم من انك فضلتى معاه سنتين."

فقالت بآسى: "انا طلعت حامل اول لما اتجوزنا وما كنتش اعرف بالحمل فمرة اتخانق معايا وضربنى فسقط ومن بعدها قررت مخلفش منه ابدا واخدت حبوب منع الحمل."

شعر رفعت بالاس من اجلها وقال: "خلاص بقه قصة وراحت لحالها نبدء من جديد ونشوف حياتنا."

"مش دلوقت لما احس انى اتعافيت منها نهائى."

"عندك حق بس انا جعان وعاوز اكل."

فقالت بذهول: "احنا بنتكلم فى ايه وانت فى ايه ارحمنى يارب."

"ما احنا خلاص خلصنا موضوعنا اتغدى بقه."

فقامت من امامه وغادرته وهى تتكلم بصوت مسموع ولكنه غير مفهوم فقال لها: "على فكرة سامعك وانتى بتدعى علي."

بمجرد خروجها شرد رفعت فى حلم شاهدة الليلة ولا يدرى لما يتكرر معه كثيرا هذا الحلم.

وعند عودتها له بالغداء قال لها: "ندى لو سمحتى وانتى نزله خلى دادة سيدة تطلع تقعد معايا شوية عوزها فى موضوع."

"حاضرايوة يا بنى ندى قالت لى انك عوزنى فى موضوع."

"عدة انتى بتعرفى فى الاحلام."

"شوية كده على ادى . ليه خير شوفت ايه."

"انا من فترة كده بحلم حلم بس مكنش بيكمل كنت بقوم مفزوع فى نصه تقريبا لكن انهاردة الحلم ده اكتمل."

"بيتكرر كتير وكمل انهاردة طب قول يابنى قول اللهم اجعله خير."

"انا بشوف نفسى واقع فى بير غويط ضلمه ولما ببص فوق على فتحت البير بشوف هيام وقفه وبتبص عليا وانا بصرخ عشان تساعدنى اخرج لكن بيظهر على وشها انها مش قادرة تعملى حاجة فى الوقت ده بلاقى حبل بيترمى فى البير وانا بمسكه وبتسلقه عشان اطلع فى كل مرة بقه كنت بوصل لحكاية الحبل دى واقوم مفزوع."

"هاا هاا كمل كمل انهاردة بقه كمل على ايه."

"مركزة اوى انتى ياسوسو."

"كمل بقه عشان اعرف افسرهولك."

"انهاردة بقه كملت تسلق الحبل لحد لما وصلت لفوق وخرجت بصيت ما لقتش هيام خالص وان الحبل اللى اترمه ليا وانقذنى ده كانت اللى ماسكاه ندى."

هزت سيدة رأسها وقالت بابتسامة كبيرة: "خير خير."

"وانا بحكى لسيادتك عشان تقولى خير وتسكتى."

"ماهو مفسر نفسه اهو يابنى هيام خلاص اختفت من حياتك ربنا يرحمها يارب ويغفرلها واللى معاها طوق النجاة ليك دلوقت هى ندى."

فهمت.

شرود رفعت ولم يجد ما يقوله.

"استاذ شادى يا أهلا وسهلا عامل ايه."

"الحمد لله بخير رفعت صاحى ولا نايم."

"ندى عنده فوق."

"بيرغو سوا يعنى صاحى."

"كده طب تعالى نرغى احنا كمان عشان عوزك فى مسألة حياة او موت."

"حياة او موت خير يابنى قول."

"طب تعالى فى الفرندة عشان محدش يسمع."

"ادينا طلعنا يلا اتكلم."

"انتى عرفة طبعا ان رفعت بيحب ندى."

"هو قالك."

"هو عاوز يقول حتى لنفسه عشان يقولى."

"حقه يابنى بيحبها وبيموت فيها ومش قادر يسبها تبعد عنه كل ده ومش عاوز لا يقولها ولا يبوح بأى شىء."

"انا بقه جاى انهاردة عشان انطقه غصبن عنها."

"زاى يابنى ايدى على كتفك."

"ايوة طبعا ما انتى لازم تساعدينى امال انا بتكلم معاكى ليه دلوقتى."

"ساعدك بس قولى ازاى."

"انا حطلع دلوقت اطلب ايدها منه."

"ينهار مش فايت انت عاوز تتجوزها وتقولى بتساعدى."

"ركزى معايا الله يكرمك يا سيدة انا عاوز اطلب ايدها عشان يحس انها ممكن تضيع منه فيتحرك بقه ويخلصنا."

"ااه بس ده ممكن ينفعل ويتعب تانى مش كفاية شوقى من يومين كان جيبلها عريسبجد."

"رفعت عرف الموضوع ده."

"ايوة ما شوقى كان عوزه يأثر عليها عشان هى رفضت."

"دا كده حلو اوى وربنا مسهلها يعنى عريس من يومين وعريس انهارده حتتكلم يعنى حتتكلم يا رفعتبس انا خايفة عليه."

"لا ما تقلقيش انا سألت الدكتور قبل ما اجى عن حالته وطمنى اوى هو بس اللى بيدلع ونايم فى السرير عشان ما تبعدش عنه."

"كده يابنى يبقه خلاص اتوكل على الله وقولى عوزنى اعمل ايه بالظبط وانا اعمله."

"عوزك بقه لما يقولك انى اتقدمتلها تأيدى الموضوع وشادى ابن حلال وهى مش حتلاقى احسن منه والكلام ده."

"هو انا اللى حعرفك يا سيدة دا انتى أروبة."

"بس كده دى سهله اوى."

"طيب انا طالعله بقه وحوزع ندى."

"يلا يابنى ربنا يوفقنا يارب."

"توكلنا على الله."

"السلام عليكم."

"وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته."

"اهلا ياسى شادى اخيرا افتكرتنى."

"ما انا قولت اسيبك اليومين اللى فاتوا ترتاح منى شوية."

"كده طب يا استاذ تعالى اقعد."

ندى: "طب اسيبكم على راحتكم بق."

"ايوة ياريت عشان عاوز الاخ رفعت فى موضوع مهم حياة او موت وياريت تقفلى الباب علينا ومحدش يزعجنا."

قالت بابتسامة: "بس كده حاضر."

"هاا ياسى شادى ايه بقه الموضوع اللى حياة او موت ده."

تصنع شادى الارتباك والتلعثم فى الكلام: "والله يا رفعت مش عارف ابدء منين ولا اقول ازاى."

"ما تتكلم على طول انا مش ناقصك."

"بص يارفعت ياحبيبى اخوك وصحبك وحبيبك شادى عاوز يتجوز."

رفعت بفرح: "ايه بجد ياشادى اخيرا يعنى خلاص لاقيت اللى خطفت قلبك."

شادى وبهيام شديد: "دى خطفتنى وجننتنى وقلبت كيانى."

"مش معقول شادى اخيرا طب يا جدعان . طب ومستنى ايه ما تخلينا نفرح بيك بقه دا انا مستنى اليوم ده من زمان."

"مستنيك تكلمهالى وتعرف لى رأيها اصلى خايف افاتحها فى الموضوع بنفسى."

"انا اكلمهالك بمناسبة ايه يعنى هو انا اعرفه."

"تعرفها عز المعرفة."

رفعت بخوف: "ليه هى مين يا شادى."

"ندى."

فقال رفعت وكأنه فى عالم اخر: "ندى!!!!! ندى مين."

"ندى يارفعت اللى لسه خارجة من عندك دلوقت."

"ااه ندى انت بتحبها وعاوز تتجوزها يا شادى."

"ايوة يا رفعت."

ظل شادى ينظر فى عينيه فقد شعر انه على وشك ان يغيب عن الوعى فأشفق عليه وكان سيتراجع فورا عن كل ما قال الا انه وجده يتماسك ويستعيد قوته وقال بكل حزم: "خلاص ياشادى سيب الموضوع ده عليا انا حكلم معاها ولا تقلق."

"طب وحترد عليا امتى."

"دا انت مستعجل اوىاوى اوى يا رفعت بجد."

"خلاص على بليل حيكون عندك الرد او بكرة الصبح بالكتير."

فهب شادى واقفا وانحنى عليه وقبله من وجنتيه وهو يقول: "ربنا يخليك ليا يا رفعت انا حمشى بقه واسيبك كده تخطط للموضوع ده عشان تجيب لى الخبر اليقين سلام."

"مع السلامه يا شادى."

نزل شادى فسلم على سيدة وندى وهو خارج فقامت سيدة وخرجت خلفه لتعرف ما حدث.

"استاذ شادى عملت ايه."

"كلمته بقولك ايه خليكى جانبه انهاردة انا قلبى مش مطمن عليه."

"ليه يابنى."

"مش عارف يادادة هو مصدوم عشان قولتله انى بحبها وعاوز اتجوزها ولا موجوع ولا ايه."

"يانصبتى ليكون يابنى متحملش كلامك قولتلك نصبر عليه شوية."

"اطلعى دلوقتى خليكى جنبه ولو حسيتى باى حاجة تتصلى بيا فورا انتى فهمه."

"من غير ما تقول انا حطلعله على طول ومش حسيبه ابدا."

عادت الى الداخل وصعدت اليه على الفور لتقابلها ندى خارجه من غرفته.

"دادة كويس انك طلعتى رفعت بيه عوزك دادة ادخلى كده اقعدى جنبه انا مش عرفة فيه ايه حالته غريبة اوى."

"ليه يا بنتى."

"سرحان وباين عليه الزعل سألته مالك قال مفيش طب تعبان اجيب الدكتور قال لا اندهى لى سيدة."

"خلاص يابنتى انا حدخله اهو اشوف ماله ما تقلقيش خير بإذن الله."

"ايوة يا قمرى عوزنى وبيدور عليا ليه."

"تعالى يا دادة."

"مالك يابنى وشك باين عليه انك مش مبسوط كده زى كل يوم."

قال ضاحكا بسخرية: "الهانم عرسنها كترته."

"تهى مين دى."

"ندى."

"عرسان ليه هو الاستاذ شادى كمان جايب لها عريس."

"لا . شادى هو العريس ذات نفسه."

فتظاهرت بعدم الفهم: "ايه انا مش فهمه حاجة."

"ايه يا دادة ودى عوزة شرح شادى عاوز يتجوز ندى."

فبدءت فى تنفيذ الخطة وقالت بفرح: "يجد يابنى شادى عاوز يتجوز ندى دا يبقه يوم الهنا اهو ده اللى حيعوضها عن اللى شافته وهى كمان حتسعد قلبه ربنا يوفقهم."

فهب من رقاده واقفا فوقفت سيدة على إثره دون شعور بسبب الفزع من هيئته ، فأمسك بذراعيها بكل قوته وهو يقول: "انتى بتقولى ايه دا مش ممكن يحصل."

قالت وهى ما زالت فزعه: "طب ليه بس يابنى."

"عشان محدش حيتجوز ندى غيرى انا بحبها أيوة بحبها."

سيدة بفرح: "ايه بتقول ايه."

فردد على مسامعها بقوة: "بحبها ومحدش حيتجوزها غيرى."

فانفجرت سيدة فى الضحك واخذت تحمد الله وهى تحتضنه وتقبله وهو فى ذهول مما تفعله.

"و فى ايه يا دادة."

"ينصر دينك يا شادى يابنى ربنا يكرمك ويسعد قلبك يارب."

"ما تجبيش سيرة الزفت ده ادامى."

فأخرجت هاتفها واتصلت برقم امامه: "ايوة ايوة نطق أخيرا وقالها بأعلى صوته بحبها بحبها . بحبها ومحدش حيتجوزها غيرى ياريتك كنت عملت فيه كده من زمان."

"هو فى ايه وبتكلمى مين هو ايه اللى بيحصل ما تفهمينى يا سيدة."

"خده اهو معاك."

شادى بضحك: "وقعت زى الشوال."

رفعت: "هو انت يا حيوان انتوا كل ده كنتوا عملين تمثيلية عليا."

"طبعا ما انت مستحمر فيها ومش عاوز تنطق نعملك ايه."

"يعنى كلكم كنتوا عرفينى."

"ايوة كلنا انا ونادرة وشهيرة وسيدة وإنصاف بجلالة قدرها اشتركت معايا فى الخطة."

"يعنى لما كانت بتطلبها ليك كانت لعبه برضوا."

"امال . دا حتى سالى اللى جت لك يومين بس عرفت انك بتحبها امال كانت عوزة تطفشها ليه."

"هو انا كنت مفضوح للدرجادى."

"اينعم."

"طب وعم شوقى كان معاكم."

"لا والله اهو ده اللى كان بره اللعبة بس شوف ربك بقه لما يحب يساعد عبيده."

"ماشى ياعم التقى الورع بس لما اشوف وشك يا زفتكده ماشى دى اخرتها . المهم خلص بقه الموضوع ده بسرعة عشان انصاف حتيجى تولع فيك لو اتاخر جوازى بسببك اكتر من كده."

"طب وانا مالى ومال جوازك."

"امال فكرك هى اشتركت معايا ليه عشان سواد عينيك دا كله عشان حلفتلها ان فرحى مش حيتعمل الا مع فرحك."

"واد يا شادى يعنى انت بجد حتتجوز."

"امال انا بعمل كل ده ليه خلاص لاقيت نصى التانى وانت كمان لازم تتلم مع نصك التانى."

"بس مش عارف بقهمش عارف ايه يادى النيلة."

"يابنى هى قالت لى بنفسها انها رفضة الجواز نهائى."

"انت مصمم انك حمار ياض صح."

"بلاش قلة ادب احترم نفسكاى والله حمار وحدة كل الفترة دى سابية بيتها وكل شىء وقاعدة جنبك ومستحملاك واستحملت غتاتت وبرود بنت عمك وبعد كل ده تقولى مش عارف ايه."

"يعنى انت متاكد من كلامك ده يعنى اكلمها."

"ايوة وانهاردة لحسن أقسمة بالله أجبلك إنصاف."

"لا أبوس دماغ أمك بلاش إنصاف خلاص خلاص حتصرف يلا سلام."

واغلق معه ثم قال لسيدة.

"بقه كده يا سيدة طيب صبرك عليا لما افوق لكلما تفوق لي حتبوسنى من خدودى ومش حتبقه عارف تعملى ايه من الهنا اللى حتكون فيه."

"تفتكرى يا دادة حتوافق على جوزها منى."

"يا واد ما تخلنيش اقولك زى ما بيقول عليك شادى."

"هو قالك انتى كمان."

"ايوة واظاهر عنده حق."

"سييييييدة."

"بلا سيدة بلا بتاع بقه انت جننتنا البنت بتحبك وبتموت فيك والاعمى يعرف كده وانت واقف تقولى مش عارف ايه."

"بجد ياسيدة بجد انتى حسه انها بتحبنى."

"بقولك ايه خلصنا بقه حتفاتحها ولا اكلم معاها."

"انا لا انا عاوز اتكلم معاها بنفسى."

"دلوقتى."

"على طول كده طب اصبرى شوية."

"دلوقتى حنستنى ايه اكتر من كده يلا انزل كلمها."

"انتى مستقوية القلب عليا كده ليه انهاردة."

"ماهو الطيب مش نافع معاك حتنزل ولا اندهالك هنا ولا انزل انا اكلمها واخلص."

"لا الجو جميل انهاردة حنزل اقعد معاها فى الجنينة عشان ما تعرفيش تتصنتى علينا ما انا عرفك."

"ماشي ماشى مش مهم بس دلوقتى يلا ادامى."

تفاجأت ندى بنزوله فقامت واتجهت اليه على الفور وهى تقول: "ايه اللى نزلك مش كنت ترتاح فوق أحسن."

قالت سيدة على الفور: "لالا دا بقه كويس خالص وبخير وحيخدك تقعدوا فى الجنينة عشان عنده موضوع مهم عاوز يكلمك فيه."

شعر رفعت ان سيدة تدبسه فنظر لها نظرة توعد ، فدفعته هى من الخلف وهى تقول: "يلا يلا مش قولت حتخرج الجنينة عشان الجو حلو انهاردة."

نظر رفعت لندى قائلا: "تعالى معايا يا ندى."