رواية السنا احق بقلب سعيد — الفصل 2 — بقلم حبيبة محمد
عبدالرحمن: عامله اى وجوزك عامل معاكى اى
ياره : انا الحمدلله تمام اما جوازى بقى فانا ااااتطلقت
عبدالرحمن : نزلت الكلمه ع دماغى زى الصدمه اللى هوا لى فى اى ومين اللى
عامل فيكى كدا وياترى قررتى ترجعى تانى لى حاسس انى مش فاهم حاجه بس ابتسمت بهدوء
عبدالرحمن : لعله خير مفيش حد يعرف الخير فين بالظبط وربنا يعوضك بالاحسن
( كنت قاعد بحاول افك عنها واهزر واضحك بس فجاه لقيت حمايا و حبيبه مراتى واقفين جنبى )
____________★____________
لما دخل عليا بابا كان ل اول مره الاحظ كميه القسوه والبرود اللى فى وشه دى وفجاه قالى اننا لازم نتطلق وفجاه حسيت الدنيا كلها اسودت فى وشى بطلت ضحك وفجاه لقيت
نفسى بدات اعيط واعيط وهوا واقف قدامى ومش راضى يقولى سبب او مبرر
حبيبه : لى يا بابا لى كدا هوا عملك حاجه
= معمليش يا بنتى بس هياذيكى انا اللى ميحافظش ع بنتى وعلى كسره خاطرها يبقى ملوش مكان معاها
مفهمتش كلامه الصراحه بس حاسه ان كلامه غريب بس لقيته قالى فجاه قومى هوريكى حاجه
خرجت مع بابا وحاجه جوايا بتقولى متخرجيش هتتاذى بس كملت وخرجت لقيت عبدالرحمن قاعد مع واحده وعمالين
يضحكوا حاسه ان قلبى اتكسر بعد المنظر دا بس فجاه لقيته بص لينا وقام من جمبها كان باين عليه الارتباك جدا وللاسف
ادركت انها حد بس مش من اهله كان عندى امل ضعيف انها تبقى حد من اهله وفجاه دمعت
___________★____________
فجاه لقيت حبيبه بصالى حاسس ان عينيها فيها كسره وعتاب يا ربى انا مقبلش باللى فى عينيها دا وخصوصا ان النهارده كتب كتابنا
كتب كتابنا؟؟؟ ازاى اسيبها فى يوم زى دا ازاى اروح اقعد مع غيرها فى يوم هيا بتبقى فيه فرحه العالم فيها ازاى عملت كدا وقفت فجاه علشان اشوفهم بس بسبب الموضوع اللى فى دماغى كنت متوتر جدا
= اسف يا ابنى بس انتا كمان اسبوع بالكتير كمان تطلق بنتى
عبدالرحمن :( اطلق؟؟! انا سمعت الكلمه صح ولا بيتهيألى يارب جيب العواقب سليمه)
رديت عليه وقولتله خير يا عمى اطلق مين انا مش هطلقها عمرى استحاله اصلا
= مش هتطلقها عيونى بس اى دا وفجاه لقيته بيشاور على ياره
(عرفت ساعتها ان الموضوع دا مش هيعدى ع خير وخصوصا كمان انى كدبت عليها وقولتلها واحد صاحبى وقفت مش عارف ارد عليه )
_________✿_________
اخيرااا جه دورى احكى فيه عن نفسى
اسمى ياره رفعت شغاله
منظمه ديكور او تصميم حفلات او مفأجات وصاحب عمرى دا عبدالرحمن (اللى انا كسرته عارفه
بس كل واحد فينا ليه اسباب)
اتوترت فجاه لما لقيت ابو العروسه كان بيشاور عليا حسيت انى دخلت فى موضوع بينهم وفجاه لقيتنى بفكر اى اللى مقعده
معايا دا المفروض النهارده كتب كتابه يبقى يفضل مع عروسته ابتسمت بهدوء وادركت ان المشكله فينا وانه قاعد معايا
كنت هكبر دماغى
اصلا لسه بحبه بس لما لقيته اتوتر فجاه حسيت انى ازاى عايزه صاحب عمرى يطلقها ازاى عايزه صاحب
عمرى يعيش زعلان وفجاه اخدت قرارى وقومت علشان هواجه ابوها ب حاجه اصل صاحبى استحاله اكسره
ابوها بعد ما كان قال اطلقها بعد اسبوع فجاه لقيته بيقولى تطلقها حالاا
عبدالرحمن : يا عمى الله يجبرك مش بعد ما حبيتها تقولى اطلقها
= اللى بيحب حد بيبقى عايز يشوفه فرحان ويحاول
بشتى الطرق انه يفرحه مش يسيبه يوم كتب الكتاب ويروح يقعد مع واحده تانيه
عبدالرحمن : والله يا عمى كنت ب
= هشش مش حابب اسمع مبررات ارمى الطلاق حالا
مع اصرار باباها
وفجاه عيطت بس لا مش هسمح لحد يخلينى اضعف قدامه
عبدالرحمن بتهته : انتى اااانتى طا طالق
فجاه لقيت وش حبيبه بقى عليه كسره ودمعه نزلت من عينها وفجاه لقيتها اغمى عليها
لقراة باقي الفصول