تحميل رواية «الظالم والمظلم» PDF

قصة مين ظالم ومين مظلوم

انا اسماء عندى 21 سنه هحكيلكم قصتى وانتم تحكموا مين الظالم ومين المظلوم بدات قصتى كنت يوم راجعه من الكليه وكالعاده عديت عاى والدى فى المستشفى اللى ملكه شراكه مع عمى واللى انتقلت الشراكه لابن عمى بعد وفات عمى المهم عديت على والدى وخلصت قاعدتى معاه وقولتله انا ماشيه هتروح معايا قال لى لا انا عندى

عمليه هخلصها وهاجى على طول قولتله خلاص سلام وخرجت من مكتبه وانا ماشيه فى الطرقه جت عينى فى عين شب وسيم وحسيت انه عاوز يكلمنى بس ما اتكلمش استغربت وخرجت من المستشفى وفى وسط الطريق لاحظت انه ماشى ورايه بس ماحولش يتكلم خالص او يقرب منى ووصلت للبيت وبصيت من الشرفه لقيته بيتكلم مع البواب بس معرش بيتكلم معاه فى ايه ومشى وفى الصباح وانا خارجه لقيته واقف مستنينى و ومشى ورايه بس المرا دى حاول يكلمنى قال لى لوسمحتى عاوز اتكلم معاكى انا ماردتش ولم اعير اليه اى انتباه كلمنى تانى ياانسه اسماء اسمعينى انا مش بعاكس قولت هو عرف اسمى منين يمكن البواب قال له قولت نعم قال لى ممكن اتكلم معاكى قولت له اتفضل قول قال لى هنتكلم فى الشارع كده قولت له امال عاوز ايه قال لى نقعد فى اى مكان قولتله انا عندى كليه دلوقتى بعد الكليه وقولت فى بالى اهو اى حجه يمكن يمشى طلعت من الكليه لقيته واقف مستنى قولت فى بالى لو حاول يتكلم اشوفه عاورز ايه ادام مصر كده وفعلا لقيته جي عليا وبيقول لى ممكن نقعد فى اى مكان نتكلم قولتله اتفضل وقعدنا قال لى انا اسمى احمد مهندس وانا من ساعت مشوفتك وانا معجب بيكى جدا وعلى فكره انا كنت بشوفك من زمان وانت بتيجى لوالدك فى المستشفى لقتنى بقوله طب وانت ايه اللى بيوديك المستشفى كتير كده قال لى هقولك انا كنت تعبت فتره ورحت انا ووالدى المسن واللى هو كل شيء فى حياتى المستشفى عند والدك ولما كشفنا قال لى والدك ان انا محتاج عمليه خطيره وفيه خطر على حياتى لانها فى المخ فوالدى من ساعة ما سمع كده وهو

صحته كانت فى النازل من قلقه عليا وفعلا دخلت العمليه ونجحت العمليه وشفيت والحمدلله لكن بعد ما خرجت من غرفة العمليات عرفت ان والدى تعب من كتر قلقه عليا وهو فى العنايه لحد دلوقتى وعشان كده انا كنت بتردد كتير على المستشفى وخلص بنا الحوار لحد كده وقولتله انا همشى لحسن اتأخرت قال لى طب ممكن تليفونك عشان ابقى اكلمك وفعلا تبادلنا ارقام التليفونات وتوالت بينا المكالمات والمقابلات وبقينا بنقضى اجمل وقت لما نكون مع بعض ومبقتش استغنى عن الكلام معاه واصبح جزء من حياتى وفى يوم اتصل على وهو يبكى وقال لى والدى توفى ومبقاش ليا حد فى الدنيا ونفسيته تعبت جدا وقعد فتره مينزلش من البيت بس انا حاولت كتير اخرجه من اللى فيه لحد فعلا ما وافق ونزل حتى نتقابل واخرجته مما كان فيه وقال لى جه الوقت اللى لازم نكون مع بعض على طول وفعلا اتفقنا انه يجى يطلب ايدى من والدى وجاء اليوم الذى اتفقنا عليه واتى احمد الى المنزل ليطلب يدى ومن سؤ حظى ان ابن عمى كان موجود فى الوقت ده واول ما سمع احمد بيقول انه طالب ايدى لقيته قام من على مقعده وقال لوالدى مككن دقيقه فى المكتب ودخلوا وقعدوا يتكلموا قيمة نصف ساعه وتركوا احمد بالخارج وفجأه خرج والدى لاحمد واتكلم معاه بحده وقال له انا مش موافق. تابع

(الجزء الثانى من قصة مين الظالم ومين مظلوم)

وفجأه خرج والدى لأحمد وتكلم معه بحده وقال له انا مش موافق قال أحمد ممكن اعرف السبب قال له والدى احب احتفظ بالسبب لنفسى فقال احمد بس انا لازم اعرف خرج ابن عمى من المكتب وقال هى مخطوبه لي فتفاجئ احمد وتفاجئت انا ايضا ونزلت مسرعه وقلت مين اللى سمحلك تقول كده دا كداب يا احمد صدقني الكلام ده مش صحيح شخط فى والدى وقال لى اصعدى الى غرفتك وقال لأحمد معنديش بنات للجواز وزيرتك انتهت خرج احمد مصدوم وانا صعدت إلى غرفتى ابكى فصعد والدى إلى غرفتى ودخل على وانا ابكى وقال انا عارف ان اللى عملنا ده كله غلط بس لما تعرفى الحكايه يمكن تسامحينى قولت اسمع ايه انك كسرت قلبى وقلب احمد اللى مكنش ليه غيرى قال لى انا هحكيلك احنا ليه

عملنا كده فى يوم وانا قاعد انا وابن عمك فى المستشفى دخل علينا رجل باين عليه الوقار وكبير فى السن بس كان قلقان وقال لى انا ليا عندك طلب يا دكتور قولت له اامرنى ياحج قال لى انا عندى ابن وحيد وكشفت عليه لأنه كان بيشتكى دايما من صداع والدكتور قال لنا ان يعمل تحاليل واشاعات ورحت استلمت التحاليل والاشاعات وكان ابنى فى الشغل ورحت بيهم للدكتور وعرفت منه أن ابنى عنده ورم خبيث على المخ وأنه عمره أصبح محدود فصدمت واصبحت لا اعرف ماذا افعل وقال لى أن حضرتك احسن دكتور بيعمل العمليات دى وقال لى أن العمليه دى لاكتساب الوقت بس وقولت للدكتور أن ميقولش لأبنى الكلام ده وان يقوله انه محتاج عمليه بسيطه وأنه هيبقى كويس وانا جيت لحضرتك قبل ما اجيب ابنى عشان انا فهمته أن النتيجه كويسه والحمد لله وأنه محتاج عمليه صغيره وهيبقى كويس توعدنى يادكتور انك متقولوش أن عمره أصبح محدود مهما حصل فلم أجد امامى الا ان اوافق وقلت له بس خليه ييجى وهكشف عليه وربنا يعمل اللى فيه الخير وفعلا تانى يوم لقيته داخل عليا ومعاه ابنه اللى هو احمد وكشفت عليه ولقيته فعلا حالته خطيره جدا وان العمليه ما هى إلا أن تعطيه بعض الوقت ولكن سرعان بعد فتره سيعود الورم أشد وسوف يؤدى إلى وفاته وهو ميعرفش اى حاجه عن الموضوع ده غير انه محتاج إلى كرس علاج ومسكنات ومتابعه بخصوص العمليه ولا يعلم أن عمره أصبح شهور لا اكثر وتفاجئنا انا وابن عمك عندما رأيناه وفاتحنه فى موضوع جوازك واللى شوفتيه ده كان رد فعلنا لاننا مش هنقدر نقوله حاجه ولا انت شايفه أن كنا نقوله احسن ولا انت عوزانى ارمى بنتى الوحيده وتترمل بعد شهور فزهولت فى بادئ الأمر ولم ارد على والدى ولكن بعد وقت قليل قولت له بس انا بحبه وهو دلوقتى مالوش غيرى ولازم ابقى معاه فى أيامه دى مش اتخلى عنه

قال لى بقولك ايه سيبك من العواطف دى انا مش هرمى بنتى ولو اصرتى انا هطر اقوله أن مش هدى بنتى لحد يعتبر ميت وهعرفه كل حاجه وهو فى الحاله دى اللى هيرفض ان يتزوجك ومش هينوبك إلا أنه عرف ويعيش الفتره الباقيه منتظر الموت فأصبحت لا اعرف ماذا افعل وجلست فى غرفتى لا اخرج ولا أرد على احمد فماذا سوف اقول له. تابع بتفاعل كبير عشان يجبرنى على تنزيل الجزء الاخير بسرعه.

الجزء الثالث والاخير قصة مين ظالم ومين مظلوم

وجلست فى غرفتى لا بخرج ولا برد على احمد فماذا سوف اقول له وظللت كذلك وساءت نفسيتى ووجدنى والدى كذلك فقال لى أية رايك نسافر اى مكان تريحى نفسيتك فيه وتراجعى نفسك وانا متأكد لوفكرتى كويس هتوصلى للقرار الصح المهم وفقت وفعلا جهز والدى للسفر وقال لى جهزى نفسك هنسافر بكره واحمد فضل يتصل على وانا مباردش عليه لانى فعلا مش عارفه اعمل ايه وفى الصباح ركبت مع والدى ومشى بالسياره وحاولت أن أفتح معه الموضوع وان اقنعه ولو بفترة خطوبه و قولت لوالدى لو حتى حضرتك تقنعه أن كتب الكتاب يكون بعد إنهاء الدراسه حتى ابقى معاه الفتره اللى هيعشها قال لى ايه لعب العيال اللى بتقوليه ده وانا ايه اللى جبرنى على كده هو كان من بقيت اهلنا بقولك انسى الموضوع ده وهو مع الوقت هينسا ولسه بقوله يابابا شخط فيه بكل عصبيه ولسه برد عليه وهو ببيبصلى ورحت صارخه لأن بابا ركز فى الكلام ومكنش مركز فى الطريق وعملنا حادثه انا محاستش بحاجه بعد ما دخلنا فى مقطوره قطعت الطريق علينا وفوقت و ووالدى قد مات وانا أصبت فى عينى واصبحت لا أرى

وظللت فى المستشفى لا يسأل عنى احد حتى ابن عمى لما جه وعرف أنى أصبحت لا ابصر تركنى وحدى ولم يسأل عنى حتى عرف احمد الحادثه من الجرائد لان والدى كان دكتور مشهور نزلت الحادثه فى الصحف

وسأل احمد وعرف المستشفى وجاء اللى وكنت أتوقع أنه عندما يعرف أنى أصبحت لا أرى فسوف يغير رأيه فى الزواج منى ولكنى وجدته مصر على الزواج منى وقال لى أنى محتاجه إليه اليوم أكثر من قبل وان ننسى اللى فات وساعتها افتكرت ترددى لما عرفت بحالته وقارنته بموقفه معايا فحزنت فى نفسى ووافقت هذه المره دون تردد وقولت حتى لو عشت معايا يوم واحد انا راضيه وفعلا تم الزواج وعشنا ايام جميله ولكنى كنت أعدها وكنت أتوقع أنى سوف اصحى فى اى وقت أجده لا يرد على ولكنى كنت سعيده جدا حتى فوجئت فى يوم بعد ما خرج احمد الى العمل أن جرس الباب يرن ففتحت الباب وقولت من فقال أنا ابن عمك قولت له لسه فاكر تسأل انت عاوز ايه احمد مش هنا ومينفعش تخش قال لى انا مش عاوز اقعد هما كلمتين ومش عاوز رد عليهم دلوقتى قولتله كلمتين ايه قال لى انا عاوزك تتنزلى عن نصيبك فى المستشفى دى تعبى ومجهودى قولتله بتقول ايه انت اتجننت ايه اللى بتقوله ده قال لى بصى لو موفقتيش انا هعرف احمد بكل حاجه ويبقى زنبه فى رقبتك سلام هستناكى تكلمينى وتقوليلى موافقه فضلت محتاره اعمل ايه وخفت على احمد وقولت فى دهيا فلوس الدنيا كلها وفعلا اتنزلت له عن نصيبى فى المستشفى وقولتله سيبنا فى حالنا بقى حرام عليك قال لى انا كده خلاص وصلت للى كنت عوزه اشبعوا ببعض وفى يوم احمد راح المستشفى عشان يعرف ايه الأحوال فعرف أن انا اتنزلت لابن عمى عن نصيبى فعاد إلى البيت وسألنى لماذا فعلت ذلك ايه اللى

بينك وبين ابن عمك عشان تتنزلى له عن نصيبك بالسهوله دى فلم أرد عليه فليس عندى كلام أرد عليه بيه وزادت حدت النقاش وقال لى يعنى انا اتجوزتك وانت عمياء وانت بتخونينى وهو ده جزاتى ونزل على الكلام كالصاعقه وكنت سوف اقول له كل شئ فأصبحت لا استحمل وتركنى وخرج قبل أن أتحدث

و ظللت ابكى واتذكر كل ما حدث وقررت أنه عندما يعود اقول له كل شئ ولكن كان الموت اسرع منى فوجدت جرس التليفون يرن رديت لقيت حد بيقول انا ممرضه فى مستشفى واستاذ احمد الإسعاف جابته هنا بعد ما وجدوه فى الشارع حالته سيئه جدا فاسرعت الى المستشفى وعندما واصلت وجدته قد فارق الحياه فقد تركنى ولم يعلم الحقيقه لقد تركنى وهو غاطب على لقد تركنى وانا لا اعلم مين الظالم ومين المظلوم.