الفصل الثامن والعشرون

رواية عشق القاسم الجزء الثامن والعشرون 28 بقلم ياسمين سمير عشق القاسمرواية عشق القاسم الحلقة الثامنة والعشرون قاسم :يعنى دا اخر قرار ي روعه تسكت روعه تقليل ثم تأخد نفس عميق :ايوا ي قاسم ينظر اليها بحزن وخيبة امل قاسم:تمام زى متحبى اجهزى الاسبوع الجاى هننزل الاسنكدريه واخلصك من الحبل اللى على رقبتك اللى مخاليكى مش طايقنى كنت عايز اسافر بكره بس للاسف مش هينفع ولازم امهد ل امى انك هتسيبى البيت ثم يتركها ويذهب الى مكتبه

تقع روعه على الارض تبكى يمر اسبوع ولا يدخل قاسم غرفته فى وجود روعه يأتى قاسم ف المساء ليرى الجميع حاضر قاسم :مساء الخير الجميع :مساء الخير قاسم يقف امام الجميع :كويس ان الكل موجود سانيه :في ايه ي ولدى قاسم وهو ينظر بعيون خاليه من التعابير :انا وروعه هنطلق سانيه :ايه قاسم انت بتضحك قاسم :مش بضحك ي امى انا وروعه خلاص قررنا اننا نفصل سانيه :لى ايه اللى حصل ثم تتجه الى روعه:قاسم عملك حاجه انتى زهقتيه هو زهقك

قاسم :امى خلاص دا قرار وانا اخدته سانيه :لا ي قاسم الا دا انت عايز تحرمنى من حفيدى اللى مليش غيره سامر:ي قاسم ممكن تفكرو وتوصلو لقرار غير دا ينضر قاسم الى سامر بعصبيه:سامر سانيه :ايه هضر”‘به ولا تحبسه زى ماابوك كان بيعمل فيكى لى ورثت قوه القلب دى انت مكنتش كدا قاسم وهو يحس باحراج امام فاطمه وروعه قاسم ب عصبيه :اااامى سانيه :لا ي قاسم مش هسكت حفيدى مش هتاخده منى وانتى ي روعه ايه اللى حصلك انا اعتبرتك بنتى بالظبط

روعه بدموع :ممكن تهدى ي ماما سانيه وصوتها ارتفع:اهدى ايه هو الطلاق دا حاجه سهله كدا انتو لسه عيال انتو مش عارفين ايه اللى هيحصل قاسم :يوووووو خلاص مش عايز صوت انا قررت وخلاص وهنسافر بكره تصبحو على خير ثم يذهب الى مكتبه تذهب روعه الى اخد ابنها سانيه :راحه فين روعه :ليث لازم ينام سانيه :لا متاخديهوش روعه :بس لو صحى بليل… تقطع سانيه حديثها :روعه قولتلك سيبيه تذهب روعه الى غرفتها لتجلس سانيه مره اخرى وتحمل الطفل

سامر:تفتكرى فعلا هيطلقها سانيه :….لا سامر :بس بعد اللى شوفته ب عينى ف المستشفى دا مستحيل يسيبها تجلس فاطمه تراقب الجميع بهدوء فاطمه ف سرها:سهلتى عليا كتير ي روعه وعلى اللى كنت هعمله فيكى وف ابنك …كدا اكلم نرمين متعملش حاجه تقف فاطمه :عن اذنك ي مرات عمى هنام سانيه :روحى ي فاطمه ف مكتب قاسم يتحرك ف مكتبه كالوحش الذى ضاع من يديه فريسته قاسم بعصبيه :ااااااااااااااااااه لى ي روعه لى كدا ف غرفه روعه

تقف بالشرفه تنظر الى العدم شارده ف ذكرياتها مع ذاك القاسم الذى اقتحم حياتها واحببته روعه ف بالها :حبيتيه ولا ايه …لا طبعا …امال زعلانه لى لى مش عايزه تسيبى البيت لى مش عايزه تسيبى الاربع حيطان اللى اتحبستى فيهم الكليه هناك الحياه هناك مش هنا ي روعه لينسدل الظلام على الجميع تستيقظ روعه وتخرج الى سانيه دق دق سانيه :ادخل روعه :صباح الخير ي ماما سانيه :تعالى ي روعه روعه :منمتيش ولا ايه سانيه :لى بتقولى كدا

روعه :اعده وليث على رجلك سانيه وهيا تضع يديها على راس ليث بخف تتحدث وهيا تنظر اليه :بحاول اشبع منه ومش عارفه اشبع منه ثم تنظر الى روعه:لى عايزه تمشى وتحرمينى منه روعه :مش مرتاحين انا وقاسم وان ممكن ننفصل دا كويس لينا وبعدين مسموح لقاسم ان يشوفه ف اى وقت سانيه :طب وانا روعه :اكيد مش هنعرف نيجى ولا انتى ي ماما هتعرفى تيجى ممكن نتكلم فديو كول سانيه:وايه دا كمان روعه :انك تتصلى علينا وتشوفينا ونشوفك سانيه فرحه :يعنى

هشوفكم روعه :ايوا ي ماما طبعا ترفع سانيه هاتفها الى روعه :التلفون اهو اشوفكم ازاى روعه بابتسامه:بس دا مش عليه مسنجر سانيه :وايه دا كمان روعه :يعنى انتى بتعملى حساب على الفيس وكدا نتكلم عليه سانيه :طب مستنيه ايه اعملى بسرعه تقوم روعه بتنزيل المسنچر وانشاء حساب روعه :تحبى تكتبيه ايه سانيه :معرفش ولا اقول اكتبيه ليث ..ليث قاسم روعه بابتسامه :حاضر بعد قليل روعه :خلاص كدا ي ماما عرفتى هنشوف بعض ازاى سانيه :ايوا والواد

سامر هنا اهو لو غلطت روعه:هههه ماشى روعه :عايزه ليث بقا عشان لازم ياكل ويغير هدومه تمسك سانيه ليث :سيبيه شويه روعه :بس ي ماما مينفعش سانيه :طب سمى الله روعه :حاضر بسم الله تاخده وتذهب الى غرفتها لتبديل ملابسه ف غرفه فاطمه نرمين:هو انتى بحالات ي بنتى شويه عايزه تخلصى منها وشويه لا هو ايه الموضوع فاطمه :هيطلقها وكدا هتمشى خااالص نرمين :طيب انتى عايزه ايه دلوقتى فاطمه :متعرفيش محمد وخلاص سلام بقا عشان لازم اودع

الست روعه وابنها نرمين :سلام ي اختى تغلق معاها فاطمه :yes يجتمع الجميع ف بهو القصر بانتظار قاسم يخرج قاسم من مكتبه قاسم :فين الشنط ؟ روعه :زى مادخلت هخرج دخلت بشنطه هدومى وانت رميتها هخرج من غيرها مش عايزه حاجه قاسم يحاول تمالك اعصابه :وليث انا ابوه ولسه عايش ماموتش روعه :شنطه ليث ف العربيه سامر طلعها قاسم:تمام يلا تتجه روعه الى سانيه لتوديعها :هتوحشينى ثم تقبل ليث ويديه سانيه :تعالى زورينا القصر مفتوح روعه :ان

شاء الله ي امى سانيه :لما ارن عليكى ردى على طول سامر :ترن ايه سانيه بفرحه :هكلم روعه واشوف ليث سامر :ف تطور عظيم ثم تذهب الى فاطمه روعه :ممكن متكنش العلاقه بينا كويسه يس والله مكنش ف قلبى اي كرهه او حقد اتجاهك تبتسم فاطمه:توصلى بالسلامه تذهب روعه الى فتحيه روعه :هتوحشينى فتحيه بالدموع تنهمر من عينيها :والله ي هانم هتوحشينا روعه هتطبط عليها روعه :وانتى كمان هتوحشينا ثم تذهب الى سامر روعه بابتسامه :عايز حاجه

سامر بابتسامه :عايزكم بخير ثم ينحنى يقبل يد ليث سامر:مع انه مش عايش معانا من كتير بس هيوحشنى ثم تذهب خلف قاسم وترفع يديها مودعا القصر والحاضرين يقوم قاسم بمساعده روعه ف الصعود الى السياره ثم تذهب الى عجله الاداره يتحركو والصمت يملئ السياره قاسم :هتروحى فين روعه :بيت عمتى يصل قاسم وروعه ف المساء ليصل الى منزل العمه ليجد مجدى ورامى والمأذون قاسم :ادخلى جوه دلوقتى مجدى :لى قاسم :دخلى ليث ي روعه

تذخل روعه دون ان تتفوه بكلمه يجلس قاسم بين الحاضرين قاسم :يلا ي سيدنا الشيخ الشيخ :لازم صاحبه القرار تكون حاضره ي ابنى يدخل قاسم الى الداخل ليرى روعه تجلس وبجوارها ليث وتخلع النقاب تذهب اليها لتقف روعه امامه قاسم :اخر مره هشوفك من غير نقاب روعه تحاول التمسك يخرج قاسم من يجيبه بطاقه انتماء قاسم :دى عشان لو عوزتى حاجه انا فتحت حساب ب اسمك دا غير مؤخر الصداق روعه :بس انا مش عايزاه حاجه ي قاسم قاسم :بس دا حقكك

ثم يضع البطاقه على الترابيزه الموجوده بجوارها قاسم :جاهزه روعه بدموع :خلاص قاسم :ايوا روعه :جاهزه يقوم قاسم بنزال النقاب مره اخرى ثم يخرج ومن بعده روعه المأذون :انتى روعه روعه :ايوا المأذون :راجعى ي بنتى حسابتك تانى ان اغضب الحلال عند اللله الطلاق رامى :يلا ي شيخ اخنا متفقين على كل حاجه ينظر المأذون الى روعه :ليكى مؤخر صداق بقيمه ٢ميلون جنيه روعه بصدمه :ايه قاسم :ايوا ي روعه روعه :بس دا كتير مش عايزاه مجدى :دا حقكك

المأذون :دا حقكك ي بنتى تنظر روعه الى الاسفل يتجه المأذون الى قاسم :طلقها قاسم وهو ينظر الى روعه وتذكر بنفس المكان كان يجلس مضطرا والان مضطرا قاسم :….. ممكن يطلقها ولا لا لو عايز الرواية كاملة اضغط على : (رواية عشق القاسم)